Court dismissed appeal as execution costs for finding assets do not fall under social hardship reduction rules.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Świdnica reduced execution costs for disabled debtors, citing their severe financial situation under the Enforcement Act. The Enforcement Officer appealed, arguing the court misapplied the law by granting relief for costs related to locating assets, which are distinct from standard execution fees. The Court of Appeal dismissed the appeal, ruling that while the lower court should have notified the officer of the debtors' address, the specific reduction provisions do not cover asset discovery fees, though the debtors retain a separate right to challenge the overall cost allocation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 ust. 7, 10 ukse; Art. 53a ust. 1, 2 ukse; Art. 770 kpc: The provisions allowing for a reduction of execution fees based on severe financial hardship apply exclusively to execution fees for monetary claims and do not extend to fees for the discovery of debtor's assets, although debtors may separately challenge the reasonableness of such costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 115/13 POSTANOWIENIE Dnia, 25 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Barbara Nowicka SO Grażyna Kobus po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia Komornika Sądowego J. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt I Co 4238/12 w przedmiocie obniżenia kosztów egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym - KM 4118/11 i KM 3661/11 z wniosku wierzyciela Wspólnoty Mieszkaniowej w Ś. przy ul. (...) postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem w pkt. II Sąd Rejonowy w Świdnicy obniżył koszty egzekucyjne w sprawie KM 3661/11 w ten sposób, że zwolnił dłużników C. B. i S. B. od ponoszenia dalszych kosztów egzekucyjnych w kwocie 2055,17 zł , do uiszczenia których dłużnicy są obowiązani postanowieniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy J. P. z dnia 14 sierpnia 2012 r.. Sad Rejonowy uznał, że za obniżeniem należnych kosztów egzekucyjnych przemawia wyjątkowo ciężka sytuacja bytowa dłużników, którzy są osobami niepełnosprawnymi, korzystającymi ze wsparcia opieki społecznej i nie są w stanie ponieść brakującej części wymienionych kosztów bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie ( art. 49 ust. 7 i 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji – t.j.
Dz. U. z 20011 r., nr 231, poz. 1376 ze zm. ). W zażaleniu, domagając się uchylenia bądź zmiany zaskarżonego postanowienia w pkt. II Komornik Sądowy J. P. podniosła, że zgodnie z wnioskiem wierzyciela miała prowadzić egzekucję z nieruchomości, ruchomości, wierzytelności oraz kont bankowych, przy czym wierzyciel nie znając składników majątku dłużników wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji zlecił komornikowi poszukiwanie majątku dłużników w trybie art. 797(1) kpc. Komornik realizując zlecone poszukiwanie majątku odnalazł majątek dłużników w postaci nieruchomości, położonej w Ś., przy ul. (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr KW (...), a następnie wszczął egzekucję z odnalezionego majątku.
Organ egzekucyjny, mając powyższe na uwadze, na mocy art. 770 kpc, 797 (1) kpc oraz art. 53 a ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 49 ust. 3 ukse, postanowieniem z dnia 12. 11. 2011 r. ustalił opłatę stałą w wysokości 5 % szacunkowej wartości ustalonego -2- majątku dłużników w kwocie 2596,86 zł ( kwota pomniejszona o uiszczoną przez wierzyciela opłatę stałą za poszukiwanie majątku dłużników). Postanowienie to jest prawomocne, a termin do jego zaskarżenia minął w styczniu 2012 r. Kończąc postępowanie egzekucyjne, zgodnie z art. 770 kpc Komornik wydał postanowienie z dnia 14 sierpnia 2012 r., w którym ustalił koszty postępowania i w całości obciążył nimi dłużników.
Nie zgadza się z postanowieniem Sądu Rejonowego o obniżeniu kosztów egzekucyjnych , gdyż rozpoznając wniosek dłużników o obniżenie wysokości opłaty egzekucyjnej w trybie art. 49 ust. 7 i 10 ukse, Sąd uchybił przepisom procedury. Odpisu wniosku dłużników nie przesłał bowiem Komornikowi celem sporządzenia uzasadnienia ustalenia wysokości opłaty egzekucyjnej i o wniosku dłużników Komornik dowiedział się dopiero z doręczonego Komornikowi zaskarżonego postanowienia. Tymczasem, przepisy art. 49 ust. 7 i 10 ukse nie dotyczą opłat egzekucyjnych, przewidzianych w art. 50 – 60 ukse, tak więc brak było podstaw do zwolnienia dłużników z opłaty za odnalezienie majątku dłużników.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Jakkolwiek należy zgodzić się ze stanowiskiem Komornika, że przed wydaniem rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy winien był doręczyć mu odpis pisma dłużników w celu uzasadnienia wysokości ustalonej opłaty, to jednak gdy skarżący odnosi się do tych kwestii w zażaleniu, nie zachodziła konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Ma rację również skarżący, że przewidziana w art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji ( t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 231, poz. 1376 ) możliwość złożenia wniosku o obniżenie opłaty dotyczy tylko opłaty egzekucyjnej, ustalanej w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych ( art. 49 ust. 7 w zw. z ust.
1) i nie dotyczy opłaty , przewidzianej w art. 53a ust. 1 i 2 ustawy za odnalezienie majątku dłużników. Jednakże, gdy postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Komornik ustalił koszty postępowania egzekucyjnego, które obejmują tę opłatę, dłużnicy mogą skarżyć to postanowienie w zakresie celowości tych kosztów i w związku z tym obciążenia ich tymi kosztami. Stosownie do treści art. 770 kpc dłużnik powinien bowiem zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji. Skoro zaś wierzycielem w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym była Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. (...) w Ś., której dłużnicy są członkami, to oczywistym jest, że wierzycielowi znany był fakt, że są oni właścicielami lokalu mieszkalnego nr (...), wchodzącego w skład tej nieruchomości.
Jeśli zatem Wspólnota Mieszkaniowa wnosiła o prowadzenie egzekucji z nieruchomości będących własnością dłużników, nie było przeszkód, aby tę nieruchomość ( lokal mieszkalny ) wskazała we wniosku egzekucyjnym. Należy zauważyć, że informację co do przysługującego dłużnikom prawa własności do lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w Ś. przy ul. (...), Komornik uzyskał właśnie od Administratora Wspólnoty Mieszkaniowej w/w nieruchomości ( pismo z dnia 6.12.2011 r. – akta KM 3661/11). Zlecenie Komornikowi poszukiwania majątku dłużników w tym zakresie można ocenić, jako niecelowe.
Tym samym też za nieuzasadnione należy uznać obciążenie dłużników kosztami za odnalezienie tego majątku. Z uwagi na powyższe, gdy Sąd Rejonowy, rozpoznając pismo dłużników, jako wniosek o obniżenie kosztów postępowania egzekucyjnego, ustalonych Sygn. akt II Cz 115/13 -3- postanowieniem Komornika z dnia 14 sierpnia 2012 r. zwolnił ich z tych kosztów, to jakkolwiek – jak wskazano wyżej – w świetle art. 53a ust. 1 i 2 ukse, byłoby to nieuzasadnione, to jednak oceniając wydane postanowienie o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego i obciążeniu tymi kosztami dłużników pod kątem zasadności obciążenia dłużników obowiązkiem poniesienia kosztów za odnalezienie majątku w postaci nieruchomości, należy stwierdzić, że nie było do tego podstaw.
Z tych też przyczyn zażalenie jest nieuzasadnione i na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 kpc i art. 13 § 2 kpc Sąd Okręgowy je oddalił.