Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to incorrect filing venue and lack of proven damages.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the debtor's appeal challenging a final district court order regarding enforcement costs. The debtor argued that the appeal was incorrectly filed at the wrong court, but the court held this error did not constitute a special case warranting review. Furthermore, the appeal failed because the debtor neither specified the amount of damages nor provided sufficient evidence that such damages existed, as mere cost liability is insufficient proof.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.; An error in filing an appeal at the wrong court is not a special case requiring review, and an appeal for non-compliance requires specific proof of damages and their quantification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 4/08 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Grzelka w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A.(...) Spółki z o.o. w W., obecnie T.(...) Spółki z o.o. w W., o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 czerwca 2005 r., sygn. akt XVI Co (…), wydanego w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A.(...) Spółki z o.o. w W., obecnie T.(...) Spółki z o.o. w W., przy uczestnictwie E.(…) S.A. w B. na czynność komornika, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2008 r., odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Uzasadnienie Powoływane w skardze omyłkowe skierowanie przez pracownika Kancelarii Radcy Prawnego zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 13 czerwca 2005 r. XVI CO (…) do Sądu Okręgowego zamiast do Sądu Rejonowego nie może być uznane za wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c. co przesądza o niedopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem od w/w prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji i o jej odrzuceniu. Skarga dłużnika podlegała odrzuceniu także ze względu na brak wskazania wysokości szkody wyrządzonej przez wydanie zaskarżonego postanowienia oraz brak uprawdopodobnienia, że szkoda ta istnieje.
W żadnym razie o istnieniu szkody (art. 4241 § 1 k.p.c. – „została wyrządzona szkoda”) nie świadczy samo obciążenie dłużnika kosztami egzekucyjnymi, które tenże kwestionuje. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem (art. 4248 § 1 k.p.c.). Na marginesie można zauważyć, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażany jest pogląd, iż orzeczenie 2 sądu dotyczące skargi na czynność komornika ustalenia kosztów egzekucyjnych nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie „w sprawie” w rozumieniu art. 4241 k.p.c.