Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet mandatory request and justification requirements under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's property division ruling. The applicant argued for a substantive review of asset division criteria and procedural fairness, but the Court found the appeal procedurally defective. The decision was based on the strict requirement that a cassation petition must explicitly request admission for review and justify it by linking facts to specific statutory grounds, which the applicant failed to do.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible limine if it fails to include a specific request for admission to review and a justification strictly tied to the statutory grounds for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 497/07 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku K. G. przy uczestnictwie E. G. o podział majątku dorobkowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną i nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r.
Sąd Okręgowy w Ś., na skutek apelacji uczestnika postępowania, zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Z. w ten sposób, że ustalił, iż udziały wnioskodawczyni i uczestnika postępowania w majątku wspólnym są równe oraz w ten sposób, że zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 74 745, 13 zł, dalej idącą apelację oddalił. W skardze kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawczynię skarżąca podniosła zarzuty naruszenia art. 31 k.r.o., art. 43 § 2 k.r.o. oraz art. 567 § 1 k.p.c. w zw. z art. 684 i art. 696 k.p.c., art. 325 i art. 328 § 1 k.p.c. oraz art. 326 § 1 k.p.c. Wnosiła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na: - rażące naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania, 2 - konieczność zaakcentowania, że przedmiotem podziału majątku wspólnego są wyłącznie aktywa (dorobek), a nie straty bez względu na sposób ich powstania, - celowość wskazania dodatkowych kryteriów, oprócz ekonomicznego umożliwiających właściwą ocenę postaw każdego z małżonków w tworzeniu majątku wspólnego, - pryncypialną potrzebę zanegowania instrumentalnego traktowania przepisów prawa a w szczególności procedury.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 ustanawia wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. Wymóg ten stanowi element konstrukcyjny skargi, którego niedochowanie powoduje, że skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine. Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej nie może być powołaniem okoliczności dowolnych istotnych w ocenie samej strony, lecz muszą one ściśle nawiązywać do przesłanek przesądu wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy badając skargę kasacyjną pod kątem jej przyjęcia do rozpoznania może bowiem podjętą w jego wyniku ocenę oprzeć jedynie na tych przesłankach (postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135 i dalsze powołane w nim postanowienia SN).
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z tych względów wniesiona skarga kasacyjna, która nie spełnia wymagania wynikającego z art. 3984 § 1 pkt 3 podlegała odrzuceniu (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art.13 § 2 i w zw. z art. 391 § 1 i art. 39820 k.p.c.