Supreme Court dismisses appeal regarding invalid appeal period due to lack of full bench approval for interim ruling.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by secondary intervenents against the Court of Appeal's decision to reject their request for retrial. The intervenents argued that the appeal period had not yet begun and that the Supreme Court lacked jurisdiction, citing specific procedural articles. The court ruled that the interim ruling binding the parties was not approved by the full Supreme Court bench and that the Court of Appeal remained the proper forum for the retrial request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 405 k.p.c.; Art. 407 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 77 u.s.p. An interim ruling by a partial Supreme Court bench does not bind parties if not approved by the full bench, and the Court of Appeal retains jurisdiction over retrial requests under Art. 405 k.p.c. unless explicitly superseded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 138/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) w sprawie ze skargi interwenientów ubocznych J. K. i L. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2006 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa Banku (...) S.A. w W. - - Oddziału w W. przeciwko K. K. i „K.(…)” Spółce z o.o. w G. z udziałem interwenientów ubocznych J. K. i L.
K. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r., zażalenia interwenientów ubocznych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 września 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę interwenientów ubocznych o wznowienie postępowania w sprawie l ACa (…) [l C (…)] wskazując, że nie został zachowany termin do jej wniesienia. Odrzucił prezentowaną w skardze koncepcję, że bieg terminu rozpoczął się od chwili dowiedzenia się przez interwenientów o treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2007 r., III CZP (…).
Sąd zauważył także, że powołana uchwała wiąże jedynie w konkretnej sprawie, a jej treść jest kontrowersyjna. W zażaleniu na to postanowienie interwenienci zarzucili nieważność postępowania, gdyż w sprawie orzekał sąd rzeczowo niewłaściwy (art. 405 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c.) oraz naruszenie art. 407 k.p.c. 2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne. W sprawie nie zachodziła nieważność postępowania. Sąd Apelacyjny trafnie podniósł, że uchwała Sądu Najwyższego podjęta w składzie trzech sędziów wiąże jedynie w konkretnej sprawie. Ponadto, stanowisko zajęte w powoływanej uchwale z dnia 17 lipca 2007 r. nie zostało zaaprobowane przez pełny skład Sądu Najwyższego, który w dniu 14 listopada 2007 r. podjął uchwałę w sposób odmienny interpretującą art. 77 u.s.p. Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 405 k.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu właściwy do orzekania w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2006 r. właściwy był ten Sąd Apelacyjny. Okoliczność, że Sąd Najwyższy rozstrzygał w kwestii przyjęcia do rozpoznania wniesionych od wskazanego wyroku nie uchyla obowiązywania normy zawartej w art. 405 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 w związku z art. 385 k.p.c.).