Supreme Court dismisses appeal binding court to final administrative decision on real estate rights. The court ruled that the notary must align the land register with the definitive municipalization decision. The plaintiff's claim to override the 1991 decision was rejected as legally inadmissible. The court emphasized the binding nature of final administrative acts in property registration disputes. This precedent clarifies the limits of judicial review in historical land title cases. The decision upholds the principle of legal certainty in property rights registration. The court found no error in the lower courts' application of the binding decision rule.

Sygn. akt V CSK 417/06

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie z powództwa D. K. przeciwko Gminie K., A. G., T. S. i K. S. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…), 1.) oddala skargę kasacyjną; 2.) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 11 maja 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił powództwo D. K., wytoczone przeciwko Gminie K., A. G., T. S. i K. S., w którym powódka domagała się uzgodnienia treści ksiąg wieczystych nr (...)2 i nr (...)3, prowadzonych przez Sąd Rejonowy w K., przez wpisanie jej do działu II w miejsce pozwanej Gminy. 2 Z ustaleń sądowych bezspornie wynikało, że powódka jest spadkobierczynią S. P., właściciela zabudowanej nieruchomości położonej w K., ul. R., wpisanego niegdyś do ówczesnej księgi wieczystej nr T. (…).

WL (…). Małżonkowie S. i C. P. zostali w 1946 r. wydaleni z Polski do Niemiec jako osoby podejrzane o odstępstwo od narodowości polskiej. Odmówiono im też prawa powrotu do Polski, mimo iż nie potwierdzony został zarzut złożenia przez nich wniosku o wpisanie na niemiecką listę narodowościową. Zostali ponadto pozbawieni mienia w trybie art. 2 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich; właścicielem nieruchomości położonej w K. przy ul. R. stał się Skarb Państwa. Decyzją komunalizacyjną z dnia 17 października 1991 r.

Wojewoda X. stwierdził nabycie powyższej nieruchomości przez Gminę K., która została wpisana w takim charakterze do ksiąg wieczystych nr (...)2 i (...)3. Gmina w latach 1992-98 wyodrębniła w budynku 3 lokale, które zostały sprzedane osobom współpozwanym w tej sprawie. Oddalenie powództwa D. K. nastąpiło z tej przyczyny, że stan prawny ujawniony w księgach wieczystych odzwierciedlał rzeczywisty stan prawny, zgodny z decyzją komunalizacyjną Wojewody X. Pogląd ten podzielił Sąd Apelacyjny. Przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej powódki wyłoniło się istotne zagadnienie prawne, przedstawione przez Sąd Najwyższy do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2007 r. (III CZP 46/07) wyrażony został pogląd, że w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości – ujawnionego w księdze wieczystej na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej zgodnie z art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.

– Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) - z rzeczywistym stanem prawnym, sąd jest związany tą decyzją. Powyższa uchwała składu powiększonego Sądu Najwyższego ma wiążący charakter w rozpoznawanej sprawie (art. 390 § 2 k.p.c.). Ma jednocześnie rozstrzygające znaczenie, ponieważ wykluczona została możliwość kwestionowania przez powódkę wpisów do ksiąg wieczystych nr (...)2 i (...)3, dokonanych na podstawie ostatecznej decyzji komunalizacyjnej Wojewody X. z dnia 17 października 1991 r.

Należało w konsekwencji oddalić skargę kasacyjną (art. 39814 k.p.c.). 3 Powódka nie została obciążona kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c., z uwagi na historyczny charakter tej sprawy wymagający wyjaśnienia skomplikowanych zagadnień prawnych.