Supreme Court dismissed appeal claiming future payment obligation constitutes established damage under civil procedure law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint regarding the finality of a lower court judgment ordering payment. The appellant argued that the judgment caused damage by creating a future debt obligation, while the respondent maintained that the judgment itself was not the source of harm. The court ruled that the complaint failed to prove actual, existing damage as required by law, since the obligation to pay had not yet materialized.
Legislator headnote
AI generatedart. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for annulment of a final judgment requires proof of actual damage already incurred; a future financial obligation does not constitute established damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 214/07 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt I Ca (…), w sprawie z powództwa Z. W. przeciwko B. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 kwietnia 2007 r., w części zasądzającej na rzecz powoda kwotę 941 zł z odsetkami, skarżący stwierdził, że orzeczenie to „wyrządziło szkodę, bowiem pozwany ma zapłacić powodowi kwotę 941 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 304 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Poddanie Sądowi Najwyższemu do merytorycznego badania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wyjątkowość tego postępowania oraz brzmienie powołanego przepisu, jak również art. 4241 § 1 k.p.c., nakazują przyjąć, że chodzi o szkodę, która już nastąpiła, a nie o szkodę 2 zagrażającą w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 41).
Ze skargi pozwanego wynika, że poniesienie szkody utożsamia on z tym, że w przyszłości będzie musiał zapłacić kwotę, wynikającą z wyroku. To stanowisko jest błędne i zarazem oznacza, że skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody, jako nieodzownej przesłanki skargi (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Uzasadniało to odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.