Supreme Court dismisses appeal for lack of reasoning regarding the request to admit cassation complaint.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject her cassation complaint. The appellant argued that the lower court incorrectly assessed the complaint's reasoning, claiming it addressed only the grounds for cassation rather than the request to admit the complaint. The court ruled that the complaint failed to meet statutory requirements for admitting a cassation complaint, specifically lacking a concrete link to the circumstances listed in the relevant law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation complaint must contain specific reasoning linking the grounds for cassation to the statutory circumstances justifying its admission to consideration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 129/07 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości „R.(...)” Sp. z o.o. w M. przeciwko M. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej M. P. od wyroku tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2007 r., wobec tego, że zawarty w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie zawiera uzasadnienia. W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwana zarzuciła „błędną ocenę całości złożonej skargi kasacyjnej w części dotyczącej uzasadnienia zarówno podstaw kasacji jak i wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania” i wniosła o „zmianę zaskarżonego postanowienia i skierowanie złożonej skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania poprzez nadanie jej biegu”.
Skarżąca zarzuciła, że Sąd Apelacyjny błędnie przyjął, iż przedstawione w skardze kasacyjnej uzasadnienie odnosi się wyłącznie do podstawy kasacyjnej, nie stanowi zaś uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. 2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w zażaleniu, w części wniesionej przez nią skargi kasacyjnej nazwanej „uzasadnienie” zawarte zostało wyłącznie uzasadnienie podstawy kasacyjnej (którą stanowi naruszenie art. 381 k.p.c.), brak jest zaś tam uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca nie ma na uwadze, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) powinno nawiązywać do okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i konkretyzować przynajmniej jedną z tych okoliczności.
W tym ostatnim przepisie wymienione bowiem są okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca wprawdzie powołała we wniesionej przez nią skardze kasacyjnej przepis art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., według którego Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, ale przepis ten, oczywiście błędnie uczyniła podstawą przytoczenia podstawy kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Nie wskazała przy tym żadnych okoliczności występujących w sprawie, które wskazywałyby na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Taka konkretyzacja wymienionej w ustawie okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest zaś niezbędnym warunkiem uznania, że skarga zawiera uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Wobec powyższego należało uznać, że Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że wniesiona przez pozwaną skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, co stosownie do art. 3986 § 2 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. uzasadniało odrzucenie skargi.
Zażalenie jest zatem niezasadne i na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 k.p.c. podlega oddaleniu.