Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's decision to reject the bankruptcy claim. The plaintiff argued violations of substantive and procedural law but failed to meet the strict requirements for admissibility under the Civil Procedure Code. The court ruled that the appeal lacked the necessary detailed legal argumentation required to establish a significant legal issue or serious interpretative doubts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to substantiate the grounds for its admission by presenting separate, deep legal arguments demonstrating a significant legal issue, serious interpretative doubts, or inconsistencies in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 570/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa B. K. przeciwko Bankowi (…) - Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. Oddział w B., L. K. i Syndykowi Masy Upadłości upadłego przedsiębiorcy L. K. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną oraz nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w P. i oddalił powództwo. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art. 82 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 386 § 4 k.p.c. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje 2 potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące wady oświadczenia woli, wymagające oceny i rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 i art. 102 k.p.c.).