Legislator Case Law & Legislation
III CZ 63/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on appeal decision rejecting appeal due to unpaid court fees.

Case Number III CZ 63/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject their own appeal due to non-payment of court fees. The appellant argued that the relevant statute exempted appeals against fee-related rulings from payment, but the court found the appealed decision concerned the rejection of the appeal itself, not the fee amount. Consequently, the court held that the appeal was not covered by the exemption and must be rejected for non-payment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 95 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 23 of the 1967 Act on Court Costs in Civil Matters; An appeal against a decision rejecting an appeal due to non-payment of fees is not exempt from court costs and must be rejected if unpaid.

Keywords

AI generated
court costs civil procedure appeal rejection fee exemption non-payment supreme court procedural order

Cited Legislation

AI generated
Art. 95 ust. 2 u.k.s.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 95 ust. 2 u.k.s.c. poprzez jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że nie zwalnia on od pobierania 2 opłaty od zażalenia na postanowienie sądu, którym sąd odrzucił zażalenie strony ze względu na źle uiszczoną opłatę.
Art. 23 of the Act of 13 June 1967 on Court Costs in Civil Matters
Powyższa interpretacja przyjęta była na gruncie art. 23 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r.
Art. 373 k.p.c.
W tej sytuacji zażalenie powyższe nie było wolne od opłat i podlegało odrzuceniu stosownie do art. 373 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art.
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Jeśli zatem zażalenie to nie zostało należycie opłacone podlegało odrzuceniu stosownie do art. 1302 § 3 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Mając powyższe względy na uwadze, jak również treść art. 3941 § 3 w zw.
Art. 398 § 4 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 39814 k.p.c
z art. 39814 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 63/07 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSA Michał Kłos (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Specjalistycznych Gabinetów Lekarskich „P.” sp. z o.o. w K. przeciwko J. S. i „A.(...)” S.A. w W. o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 stycznia 2008 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie strony powodowej na postanowienie tego Sądu z dnia 25 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny uznał, że zażalenie wniesione zostało na postanowienie, które nie dotyczyło wysokości opłaty, czy wysokości wydatków a odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 maja 2007 r. Nie obejmowało zatem swoim zakresem treści wskazanych w art. 95 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. - dalej:

„u.k.s.c.”). W tej sytuacji zażalenie powyższe nie było wolne od opłat i podlegało odrzuceniu stosownie do art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 95 ust. 2 u.k.s.c. poprzez jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że nie zwalnia on od pobierania 2 opłaty od zażalenia na postanowienie sądu, którym sąd odrzucił zażalenie strony ze względu na źle uiszczoną opłatę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 95 ust. 2 u.k.s.c., nie pobiera się opłat od zażalenia na postanowienie sądu dotyczące wysokości opłaty albo wysokości wydatków. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia należycie nie opłaconego nie jest już wolne od opłaty. Powyższa interpretacja przyjęta była na gruncie art. 23 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm.), który - w zakresie, w jakim dotyczył zażalenia - miał identyczne brzmienie.

Zażaleniem odrzuconym kwestionowanym postanowieniem, powód zaskarżył postanowienie o odrzuceniu zażalenia z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej. Powyższy środek odwoławczy dotyczył zatem zasadności odrzucenia przez sąd zażalenia z powodu jego nieopłacenia, nie zaś kwestii wysokości opłaty lub wydatków. Nie jest zatem objęty zwolnieniem przedmiotowym o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Jeśli zatem zażalenie to nie zostało należycie opłacone podlegało odrzuceniu stosownie do art. 1302 § 3 w zw. z art. 373 i 397 § 2 k.p.c., aczkolwiek pierwszy z tych przepisów w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie został powołany.

Mając powyższe względy na uwadze, jak również treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.