Supreme Court dismisses appeal for state compensation due to lack of proven damage from court ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's extraordinary appeal for state compensation regarding a final court judgment. The applicant failed to prove that the court's decision caused actual material damage, explicitly admitting the loss of access could not be valued. Consequently, the court ruled that the necessary element of proven damage was absent, leading to the dismissal of the claim and an order for the applicant to pay procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: State compensation for a court ruling requires proof of actual material damage caused by the decision, which must be substantiated by reliable arguments directly linking the loss to the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 166/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi E. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 marca 2007 r., w sprawie z powództwa E. M. przeciwko R.K. i T. K. o ochronę służebności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2007 r., 1.) odrzuca skargę; 2.) zasądza od E. M. na rzecz R. K. kwotę 300, zł (trzysta) tytułem kosztów postępowania. Uzasadnienie 2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).
Oznacza to, że niezgodność z prawem w rozumieniu powyższych przepisów musi polegać na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174). Skarżący w rozpoznawanej skardze nie wykazał merytorycznych przesłanek uzasadniających jej wniesienie. Stanowisko Sądu Okręgowego w odniesieniu do uprawnień i obowiązków właścicieli nieruchomości służebnej oraz właściciela nieruchomości władnącej jest trafne.
Na pierwszy plan wysuwa się wszakże problem niespełnienia przez skarżącego obowiązku uprawdopodobnienia szkody wywołanej wydaniem kwestionowanego orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art. 4241 § 1 k.p.c.). Uprawdopodobnienie musi być rzetelne, oparte na argumentach merytorycznych, oraz powinno nawiązywać bezpośrednio do merytorycznej treści orzeczenia sądu. Tymczasem skarżący przyznał, że „brak dostępu do drogi nie można wycenić w żaden sposób”. Twierdzenie to jest ponadto nieprawdziwe, ponieważ pozwani właściciele bezspornie nie ograniczyli powodowi dostępu do służebnego szlaku i w wyniku ich działania skarżący nie poniósł szkody materialnej, będącej istotną przesłanką skargi z art. 4241 k.p.c. (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2006, IV CNP 48/06, OSP 2007, nr 11, poz. 126).
Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania skargowego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.). kg