Supreme Court quashes appeal dismissal due to insufficient proof of service validity under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the appellate court's decision dismissing the defendant's late appeal. The appellate court had deemed the appeal untimely based on a delivery date of October 4, 2006, relying on documents that failed to specify the recipient or include a receipt confirmation. The Supreme Court found these documents insufficient under the Civil Procedure Code because they did not prove delivery to the lawyer's office or confirm the lawyer resided there, rendering the service potentially invalid. Consequently, the case was remanded to the appellate court for a fresh examination of the appeal's timeliness.
Legislator headnote
AI generatedArt. 133 § 3, 135, 138 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 4, 394 § 3, 398 § 21 k.p.c.: An appeal is considered late if service is not proven according to statutory requirements, and failure to provide recipient details or a receipt invalidates the service record, necessitating remand for re-examination.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 128/07 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Gminy K. przeciwko K. Spółdzielni Mieszkaniowej "E." z siedzibą w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2007 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 czerwca 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił jako spóźnioną apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 września 2006 r. wniesioną w dniu 19 października 2006 uznając, że wymieniony wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi pozwanej w dniu 4 października 2006 r. W zażaleniu pozwana zarzuciła, że wyrok wraz z uzasadnieniem wpłynął do Kancelarii radcy prawnego, będącego jej pełnomocnikiem, w dniu 6 października 2006 r., w każdym zaś razie – brak dowodu na zrealizowanie doręczenia pełnomocnikowi pozwanej w sposób przewidziany w k.p.c. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne.
Dokumenty na kartach 147 i 170, na podstawie których Sąd Apelacyjny uznał doręczenie za skuteczne i dokonane w dniu 4 października 2006 r. nie zawierają wymaganych w art. 133 § 3, 135 i 138 § 2 k.p.c. danych odnośnie do tego komu wydano przesyłkę, duplikat druku „potwierdzenie odbioru” nie znajduje się w aktach sprawy, natomiast informacja, że doręczenia dokonano do rąk dorosłego domownika zaświadczała wręcz o wadliwości doręczenia (art. 138 § 2 k.p.c.) w sytuacji, gdy nie zostało ustalone, żeby kancelaria radcy prawnego mieściła się w jego mieszkaniu.
Z tych względów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i w zakresie dotyczącym kwestii terminowego wniesienia apelacji sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania (art. 386 § 4 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).