Supreme Court dismisses retrial request because Constitutional Court ruling did not invalidate the procedural law basis for dismissal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a retrial application filed by a hotel company against a previous dismissal of its cassation appeal. The applicant argued that a Constitutional Court ruling declared the relevant Civil Procedure Code provision unconstitutional, thereby creating a new ground for retrial under Article 4011. The court held that the Constitutional Court's decision only addressed the second paragraph of the disputed article, which exempted the court from writing a written justification, and did not invalidate the first paragraph serving as the basis for the dismissal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4011 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; A retrial based on a Constitutional Court ruling is permissible only if that ruling declares the constitutional or statutory provision on which the contested judgment was based to be unconstitutional; if the ruling only addresses a different paragraph of the same provision that does not form the basis of the judgment, the retrial request lacks statutory grounds and must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CO 15/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Powiatu T. przy uczestnictwie Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów "B." S.A. w Z. reprezentowanej przez kuratora "T." sp. z o.o. z siedzibą w K. i Funduszu Wczasów Pracowniczych sp. z o.o. w Z. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2007 r., na skutek skargi uczestnika Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów "B." S.A. w Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt III CSK 84/07, odrzuca skargę.
Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów „B.” S.A. w Z. - uczestnika postępowania w sprawie o zasiedzenie własności nieruchomości z wniosku Skarbu Państwa – Starosty Powiatu T. Orzeczenie to nie zawierało uzasadnienia na piśmie. Ta sama uczestniczka złożyła skargę o wznowienie postępowania przed Sądem Najwyższym oraz zmianę postanowienia z dnia 12 kwietnia 2007 r. przez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi powołano się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie SK 68/06, opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 15 czerwca 2007 r. stwierdzający niezgodność art. 3989 § 2 zd. 2 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP, który zdaniem skarżącej stanowi wystarczającą podstawę wznowienia postępowania zgodnie z art. 4011 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wznowienie postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy Trybunał orzekł o niezgodności z Konstytucją RP, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą takiego aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Z treści skargi o wznowienia postępowania wynika, że uczestniczka kwestionuje odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zamierza w drodze wznowienia postępowania doprowadzić do rozpoznania skargi kasacyjnej. Wskazuje na to jednoznacznie zawarty w skardze wniosek o zmianę odmownego postanowienia Sądu Najwyższego.
Wystarczy wobec tego wskazać, że normatywną podstawą odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej uczestniczki był art. 3989 § 2 zd. 1 k.p.c. a Trybunał Konstytucyjny orzekł wyłącznie o niezgodności z przepisami konstytucyjnymi zdania drugiego tego paragrafu, zwalniającego sąd kasacyjny od sporządzania pisemnego uzasadnienia. W tym trybie nie został usunięty przepis, który stanowił podstawę odmowy przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestniczki. 3 Dlatego przedmiotowa skarga, jakkolwiek sformułowana w sposób odpowiadający treści art. 4011 k.p.c., nie została oparta na ustawowej podstawie i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie 410 § 1 k.p.c. (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2007 r.
III CO 8/07 nie publ. ). db