Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of lawyer representation and improper target of review.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint for violation of law regarding a district court order returning a request for reasoning. The appellant argued for specific procedural rights but failed to comply with mandatory lawyer representation and targeted the wrong type of judicial act. Consequently, the court declared the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code for both formal defects and lack of standing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 871 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for violation of law is inadmissible if filed without mandatory lawyer representation or if directed against a president's order rather than a final judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 159/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2007 r., skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 marca 2007 r., wydanego w sprawie z wniosku A. G. przy uczestnictwie D. B. o podział majątku wspólnego, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Pan A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI – Cywilno - Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2007 r.
Jako podstawę prawną skargi wskazał m.in. art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c. Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika to, że A. G. złożył w postępowaniu o podział małżeńskiej wspólności majątkowej wniosek o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006 r. Zwrot wniosku – zaskarżonym zarządzeniem - nastąpił z uwagi na niewykonanie przez wnioskodawcę A. G. zarządzenia z dnia 20 lutego 2007 r. w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przywrócenia terminu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 4245 k.p.c. Ponadto zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Wymóg takiego zastępstwa odnosi się także do wniesionej do Sądu Najwyższego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem wniesiona skarga została podpisana przez samego skarżącego (s. 6 skargi).
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona zatem z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy podkreślić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu także z innego jeszcze powodu. Skarga nie przysługuje bowiem na zarządzenie przewodniczącego, w tym także – na zarządzenie zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (por. np. podobnie – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CZ 102/05, niepubl.).
Zarządzenie przewodniczącego nie należy bowiem do kategorii orzeczeń, o których wspomina przepis art. 4241 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. jz