Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CNP 131/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of exceptional circumstances and specific legal argumentation.

Case Number II CNP 131/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for legal inconsistency against a final judgment from the Regional Court. The appellant argued that the lower court violated fundamental principles of legal order but failed to provide the specific legal reasoning required by law. The court ruled that such complaints are only admissible if exceptional circumstances exist and the appellant demonstrates a precise violation of constitutional freedoms or human rights.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. A complaint for legal inconsistency against a second-instance judgment is admissible only in exceptional circumstances, requiring the appellant to prove both the existence of such circumstances and a qualified legal inconsistency involving fundamental principles of legal order or constitutional freedoms.

Keywords

AI generated
complaint for legal inconsistency exceptional circumstances fundamental principles of legal order constitutional freedoms second instance judgment admissibility requirements legal reasoning standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem może być wniesiona od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli jego zmiana lub uchylenie w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie była i nie jest możliwa.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga jest dopuszczalna pomimo nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków prawnych.
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinien - zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. - wykazać w skardze.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem może być wniesiona od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli jego zmiana lub uchylenie w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie była i nie jest możliwa.
art. 4241 § 2 k.p.c
W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga jest dopuszczalna pomimo nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków prawnych.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinien - zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 131/07 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 września 2007 r., skargi A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Ł. Wydział Gospodarczy z dnia 18 stycznia 2006 r., wydanego w sprawie z powództwa A. G. przeciwko A. W. o zapłatę 19.237,39zł, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy wyrokiem zaocznym z dnia 18 stycznia 2006 r., sygn. akt XIII GC …/05, zasądził od pozwanej A. W. na rzecz powódki A. G. kwotę 19.237,39 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 marca 2005 r. oraz 3.861,70 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Pozwana wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem może być wniesiona od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli jego zmiana lub uchylenie w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie była i nie jest możliwa. W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga jest dopuszczalna pomimo nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków prawnych. Dopuszczalność skargi jest wówczas uzależniona od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek, a mianowicie istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinien - zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. - wykazać w skardze. Ze względu na wyjątkowość powołanego unormowania, przedstawienie tej przesłanki jest elementem konstrukcyjnym skargi. Skarżąca wymagania powyższego nie spełniła, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego. Wypada zatem zauważyć, że spełnienie wymagania określonego w art. 4245 pkt 5 in fine k.p.c. polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej argumentacji jurydycznej wskazującej, jakie podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka zaskarżone prawomocne orzeczenie 3 narusza.

Niezbędne jest też przedstawienie, na czym polegała obraza przepisów mających podstawowe znaczenie dla ochrony tych wartości. Pozwana nie powołała okoliczności świadczących o istnieniu wyjątkowego wypadku w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). kg