Supreme Court dismisses appeal for non-payment of basic fee despite prior court-granted fee exemption.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision rejecting the appeal due to non-payment of the basic fee. Although the plaintiff had previously obtained a full exemption from court costs, the appellate court correctly noted that the request for fee exemption within the appeal was without substance. The Supreme Court upheld this ruling, clarifying that the statutory exemption did not expire with the new Civil Costs Act and that the obligation to pay the basic fee remained in force.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 14 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A party previously granted a full exemption from court costs remains exempt from the basic appeal fee unless the exemption is specifically revoked, and failure to pay the basic fee results in the limine rejection of the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 76/07 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa G. K. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w Warszawie o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 września 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 stycznia 2007 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez adwokata apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 kwietnia 2006 r. z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej (art. 1302 § 3 k.p.c.).
Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że powódka w toku procesu – na podstawie postanowienia z dnia 10 kwietnia 2003 r. – uzyskała całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji – zdaniem Sądu Apelacyjnego – zawarty w apelacji bezprzedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i postanowienie Sądu pierwszej instancji o zwolnieniu powódki od opłaty od apelacji nie mają znaczenia dla oceny dopełnienia przez adwokata obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej bez wezwania. W zażaleniu pełnomocnik powódki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Trafnie Sąd Apelacyjny uznał, że zawarty w apelacji wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych był bezprzedmiotowy, ponieważ powódka korzystała ze zwolnienia od opłaty od apelacji na podstawie postanowienia z dnia 10 kwietnia 2003 r. Wynikające z tego postawienia zwolnienie od kosztów sądowych nie wygasło – wbrew przekonaniu skarżącej – z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: ustawa). Przytoczona ustawa nie przewiduje bowiem takiego skutku.
Uzyskane zwolnienie od kosztów sądowych powódka mogłaby utracić – co nie miało jednak miejsca w sprawie – jednie na skutek cofnięcia jej tego zwolnienia (art. 110 ustawy). Słusznie niekwestionowany w zażaleniu obowiązek opłacenia apelacji według ustawy oznaczał natomiast konieczność uiszczenia opłaty podstawowej. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 ustawy – w wersji obowiązującej w sprawie – opłatę podstawową należało pobrać od apelacji wnoszonej przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych. Jednakże apelacja, którą w takiej sytuacji wniósł adwokat bez uiszczenia opłaty podstawowej, podlegała odrzuceniu a limine (art. 1302 § 3 3 k.p.c.).
Opłata podstawowa – jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 10 stycznia 2007 r., III CZP 134/06 (Lex nr 207 715) – jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 3 k.p.c. Nie podważają zaskarżonego postanowienia podnoszone przez skarżąca okoliczności, że ustawa w pierwszym okresie stosowania budziła wątpliwości, stopniowo wyjaśniane w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Te okoliczności mogą natomiast nabrać znaczenia w ewentualnym postępowaniu o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 168 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). kg