Supreme Court allows appeal dismissed for lack of complaints, finding specific legal citations constitute sufficient complaints under civil procedure law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the District Court's dismissal of an appeal filed by a water engineering company regarding a corporate transformation case. The lower court rejected the appeal because it lacked specific legal complaints, arguing the document only contained a general critique of the first-instance judgment. The Supreme Court ruled that citing specific articles of the Commercial Code and the Civil Procedure Code regarding the transformation process constituted a valid and sufficient presentation of complaints under the law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. in conjunction with Art. 370 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 2 and 3 k.p.c.; An appeal must contain a concise presentation of complaints; citing specific statutory provisions regarding the first-instance judgment constitutes a sufficient presentation of complaints even if the reasoning is extensive.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 59/07 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku Przedsiębiorstwa Wodno - Inżynieryjnego "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o wpis spółki przekształconej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2007 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 kwietnia 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2007 r. odrzucił apelację wnioskodawcy „Przedsiębiorstwa Wodno-Inżynieryjnego „P.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 marca 2007 r.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z treścią art. 368 § 1 k.p.c. apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie. Wyliczenie obligatoryjnych składników apelacji zawarte w art. 368 § 1 pkt 1 – 5 k.p.c. statuuje wymogi formalne dla apelacji jako szczególnego pisma procesowego. Zgodnie z pkt 2 apelacja winna zawierać zwięzłe przedstawienie zarzutów, a zgodnie z pkt 3 także ich uzasadnienie. W ocenie Sądu Okręgowego apelacja wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia wymogu wynikającego z art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c., chociaż bowiem zawiera w uzasadnieniu polemikę z argumentami wyrażonymi przez Sąd pierwszej instancji, nie zawiera w ogóle zarzutów wskazujących ma niewłaściwe zastosowanie jakiejkolwiek normy prawnej (materialnej czy procesowej), niewyjaśnienie jakichkolwiek okoliczności, czy też jakiekolwiek inne uchybienia popełnione przez Sąd pierwszej instancji, a mające wpływ na treść orzeczenia.
Apelację w niniejszej sprawie wniósł pełnomocnik procesowy wnioskodawcy – radca prawny. Wobec uznania, że apelacja sporządzona przez radcę prawnego nie spełnia wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c., Sąd Okręgowy odrzucił ją na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 3701 k.p.c. Wnioskodawca złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Okręgowego, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że w części apelacji zatytułowanej „uzasadnienie” zawarł zgodnie z art. 368 § § 1 pkt 2 k.p.c. zwięzłe przedstawienie zarzutów, które w dalszej części uzasadnienia zostały szeroko rozwinięte.
Zdaniem skarżącego przytaczaniem zarzutów jest zawarte w apelacji stwierdzenie, że „Sąd przy uzasadnieniu orzeczenia oparł się na treści 3 559 § 4 k.s.h., 558 § 1 k.s.h., które regulują zaledwie wstęp do procesu przekształcenia, a pominął ważkie treści wynikające z art. 560 § 1 i 2 k.s.h., 566 k.s.h, 567 k.s.h. Stąd też wykładnia Sądu jest niekompletna i może prowadzić do błędnych wniosków odmiennych od zamierzeń legislatora, które przyświecały mu przy konstrukcji instytucji przedawnienia.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażaleniu nie można odmówić trafności. W cytowanym w zażaleniu fragmencie apelacji podniesiono naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 559 § 4 k.p.h. i 558 § 1 k.s.h., art. 560 § 1 i 2 k.s.h., 566 k.s.h. i 567 k.s.h. przez błędną wykładnię pierwszych dwóch z wymienionych przepisów i niezastosowanie pozostałych. Stanowi to zwięzłe przedstawienie zarzutów w rozumieniu art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c. Ponad dwie strony apelacji przeznaczone zostały na uzasadnienie zarzutów. Nie można więc zgodzić się z poglądem Sądu Okręgowego, że w apelacji zabrakło przedstawienia zarzutów i ich uzasadnienia. Z powyższych względów na mocy art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.