Supreme Court dismisses personal appeal for legal review due to mandatory legal representation requirement.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's personal appeal challenging a final judgment on property rights. The court held that filing such an appeal requires mandatory representation by a lawyer or notary, which the appellant failed to provide. Consequently, the appeal was invalid under procedural law, though the party retains the right to refile with proper representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.: A personal appeal for legal review of a final judgment is inadmissible if filed without mandatory legal representation, as the law requires such representation for all proceedings before the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 95/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa J.Z., P.Z., B.Z., M.Z. i W.Z. przeciwko P.K. o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2007 r., skargę odrzuca. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w E. tylko nieznacznie zmienił uwzględniający powództwo o wydanie gospodarstwa rolnego, wyrok Sądu Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie. W skardze sporządzonej osobiście pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05 niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących postępowanie w sprawie. Sporządzenie skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim.
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika i dotyczy to także w zasadzie w czynności procesowych związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji, co wynika wprost z treści art. 871 § 1 k.p.c. Skoro więc skargę wniósł pozwany osobiście, to podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). Mając na uwadze charakter i skutki tego orzeczenia, oraz datę uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia brak było celowości wstrzymywania postępowania celem rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu (art. 124 k.p.c.).
Postanowienie o odrzuceniu skargi nie stoi bowiem na przeszkodzie ponownemu jej wniesieniu od tego samego orzeczenia, przez tę samą stronę w terminie określonym w art. 4246 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 111). W tym celu skarżący musiałby uzyskać zwolnienie od kosztów 3 i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyby rzeczywiście nie posiadał środków na pokrycie kosztów związanych z tymi czynnościami.