Legislator Case Law & Legislation
II CSK 298/07 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to cure procedural defects within the statutory deadline.

Case Number II CSK 298/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal because the procedural defects were not remedied within the prescribed time limit. Although the plaintiff's lawyer failed to address the court's notice to cure defects, the Supreme Court found the notice validly served on an authorized recipient at the plaintiff's office. Consequently, the court held that the plaintiff's failure to act constituted a waiver of the deadline, leading to the dismissal of the appeal under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 136 § 3 k.p.c.; Art. 138 § 2 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2, 3 k.p.c.: A party's failure to cure procedural defects within the statutory period, following valid service of a notice to do so, results in the dismissal of the appeal.

Keywords

AI generated
cassation appeal procedural defects service of process authorized recipient waiver of deadline Civil Procedure Code remedial period

Cited Legislation

AI generated
art. 136 § 3 k.p.c.
art. 138 § 2 k.p.c.
W sytuacji, gdy nie wskazał on adresu dla doręczeń, wezwanie skierowane zostało na adres siedziby powódki, jako adres miejsca pracy pełnomocnika w rozumieniu art. 138 § 2 k.p.c. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie w dniu 14 marca 2007 r.
art. 168 § 1 k.p.c.
Winę tej osoby należy zaś 3 traktować jak zawinienie samej strony, wobec czego nie było podstaw do przywrócenia terminu uchybionego przez powódkę (art. 168 § 1 k.p.c.).
art. 398 § 2 i 3 k.p.c.
Skoro braki skargi kasacyjnej, wniesionej przez powódkę, nie zostały usunięte w terminie, skarga, której nie odrzucił sąd drugiej instancji, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).
art. 136 § 3 k.p.c
art. 138 § 2 k.p.c
W sytuacji, gdy nie wskazał on adresu dla doręczeń, wezwanie skierowane zostało na adres siedziby powódki, jako adres miejsca pracy pełnomocnika w rozumieniu art. 138 § 2 k.p.c.
art. 138 § 2 k.c
Stosownie do art. 138 § 2 k.c.
art. 168 § 1 k.p.c
Winę tej osoby należy zaś 3 traktować jak zawinienie samej strony, wobec czego nie było podstaw do przywrócenia terminu uchybionego przez powódkę (art. 168 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CKN 1217/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2000 r., III CKN 1217/99, LEX nr 51570).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 298/07 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej T. przeciwko Państwowemu Przedsiębiorstwu Użyteczności Publicznej "P." w o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Powódka – Gmina Miejska T. wezwana do usunięcie braków skargi kasacyjnej przez dołączenie dwóch jej odpisów, braków nie usunęła w terminie i wniosła o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2007 r., uwzględnił wniosek i przywrócił termin. W ocenie Sądu Najwyższego uczynił to niezasadnie. Wezwanie do usunięcia braków prawidłowo wysłane zostało do pełnomocnika powódki – radcy prawnego J.M. (art. 136 § 3 k.p.c.). W sytuacji, gdy nie wskazał on adresu dla doręczeń, wezwanie skierowane zostało na adres siedziby powódki, jako adres miejsca pracy pełnomocnika w rozumieniu art. 138 § 2 k.p.c. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie w dniu 14 marca 2007 r. odebrała R.R.

– Inspektor w Biurze Obsługi Klienta powódki (k. 469). Stosownie do art. 138 § 2 k.c. doręczenie to było skuteczne, jako dokonane do rąk osoby upoważnionej do odbioru pism skierowanych na adres powódki. Błędne jest przekonanie powódki, że R.R. nie była osobą uprawnioną do odbioru pism przeznaczonych dla pełnomocnika procesowego powódki. Stanowisko powódki, że skuteczność doręczenia wezwania temu pełnomocnikowi miałaby być uzależniona od posiadania przez R.R. także upoważnienia do odbioru pism przeznaczonych dla pełnomocnika, nie znajduje żadnego uzasadnienia, a przede wszystkim sprzeczne jest z treścią przepisu art. 138 § 2 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2000 r., III CKN 1217/99, LEX nr 51570).

Oceny skuteczności doręczenia nie zmienia okoliczność, że – gdyby była prawdziwa – wezwanie, co wynika ze zmienionych twierdzeń powódki, w rzeczywistości odebrała w dniu 14 marca 2007 r. A.K. – Podinspektor d.s obsługi w Biurze Obsługi Klienta powódki, gdyż i ona była osobą upoważnioną do odbioru pism skierowanych na adres powódki. Powódka nie wykazała żadnych przekonujących okoliczności, z których mogłoby wynikać, że wezwanie do usunięcia braków zostało bez winy osoby, która je otrzymała, przekazane pełnomocnikowi powódki w czasie uniemożliwiającym mu na wykonanie wezwania w terminie w nim zakreślonym.

Winę tej osoby należy zaś 3 traktować jak zawinienie samej strony, wobec czego nie było podstaw do przywrócenia terminu uchybionego przez powódkę (art. 168 § 1 k.p.c.). Skoro braki skargi kasacyjnej, wniesionej przez powódkę, nie zostały usunięte w terminie, skarga, której nie odrzucił sąd drugiej instancji, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).