Supreme Court dismisses former executor's appeal to revoke final order releasing them from testamentary duties.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected DH's appeal against a final order releasing EH from testamentary executor duties. DH, as a former executor, argued the release was unlawful, but the court found the appeal procedurally inadmissible. Since the Civil Procedure Code limits such appeals to parties, not former executors, the court deemed further review unnecessary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim for ruling on the unconstitutionality of a final judgment may be filed only by a party, excluding former executors of a will.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 97/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi DH o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku EH przy uczestnictwie [...] o zwolnienie wykonawcy testamentu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w K., na skutek apelacji wnioskodawczyni EH, zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 17 lutego 2006 r. w ten sposób, że zwolnił DH z obowiązków wykonawcy testamentu. Postanowienie Sądu Okręgowego w K. DH zaskarżył skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należy uznać za niedopuszczalną. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna z tego powodu, gdyż składa ją były wykonawca testamentu, kwestionując prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w K., zwalniające go z obowiązków wykonawcy testamentu. Jak wyraźnie wynika z treści art. 4241 k.p.c. oraz z dalszych przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek ten może wnieść jedynie strona (poza wypadkami określonymi w art. 4242 k.p.c.). W doktrynie przyjmuje się wprawdzie, że skarga ta przysługuje także interwenientowi ubocznemu, lecz nie dotyczy to sprawy niniejszej. Mając powyższe na względzie, należało uznać, że dalsze badanie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego postanowienia Sądu Okręgowego w K. pod kątem jej dopuszczalności stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).