Supreme Court dismisses appeal against appellate court's rejection of late appeal due to improper term restoration.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the appellate court's decision to reject a late-filed appeal. The lower court had rejected the appeal because the first-instance judge improperly restored the filing deadline without sufficient grounds. The Supreme Court ruled that the second-instance court lacks authority to question the substantive correctness of the first-instance judge's decision on restoring the deadline unless there is a clear basis for doubt.
Legislator headnote
AI generatedArt. 373 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.: The second-instance court may reject an appeal on the same grounds as the first-instance court, including the validity of the restored deadline, but may only question the restoration if there is a specific basis for doubt regarding the first-instance court's application of the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 43/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa […] w S. przeciwko Gminie Miejskiej S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2007 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 marca 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2006 r., w sprawie I C …/04 zasądził na rzecz powoda Syndyka masy upadłości Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa […] od pozwanej Gminy Miejskiej S. kwotę 1.385.746,51 zł z ustawowymi odsetkami orzekając o kosztach procesu jak w sentencji.
Na wniosek pozwanej tenże Sąd postanowieniem z dnia 1 lutego 2007 r. przywrócił termin do wniesienia apelacji od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 28 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez pozwaną apelację podając w uzasadnieniu, że Sąd I instancji bezzasadnie przywrócił termin do jej wniesienia. Okoliczność ta zdaniem Sądu podlega badaniu z urzędu na podstawie art. 373 k.p.c. W konsekwencji zaistniała konieczność odrzucenia apelacji wniesionej po bezpodstawnym przywróceniu terminu do dokonania tej czynności procesowej, jako apelacji spóźnionej.
Pozwana zaskarżyła w całości powyższe postanowienie, wnosząc w zażaleniu o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na podstawie art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że sąd II instancji jest uprawniony do odrzucenia apelacji z tych samych powodów, które stanowią podstawę odrzucenia apelacji przez sąd I instancji. Zgodnie zaś z art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu. Z treści przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że w granicach kontroli zachowania warunków formalnych apelacji, którą sąd II instancji przeprowadza na podstawie art. 373 k.p.c., mieści się również sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia apelacji. Słusznie jednak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, (OSNC 2000, nr 3, poz.
51) podkreślił, że z istoty podejmowanej przez sąd drugiej instancji kontroli zachowania ustawowych wymagań co do środka odwoławczego w drodze oceny, czy przywrócenie przez sąd pierwszej instancji 3 terminu do jego wniesienia nastąpiło przy prawidłowym zastosowaniu art. 168 k.p.c. wynika, że podważenie tej prawidłowości powinno sprowadzać się do sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy zachodzi ku temu pewna podstawa. Istota tej kontroli wiąże się bowiem ze szczególnymi uprawnieniami sądu drugiej instancji, która wkracza w niezaskarżalne orzeczenie sądu meriti, powołanego do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela przedstawiony powyżej pogląd o wyjątkowym charakterze uprawnienia sądu II instancji do badania prawomocnego postanowienia sądu I instancji w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia apelacji. W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie brak było pewnej, jednoznacznej podstawy do podważenia zasadności postanowienia sądu I instancji w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia apelacji. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 394¹ § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji. db