Supreme Court dismisses appeal against appeal rejection due to lack of proven damages despite procedural error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's complaint for a finding of illegality regarding the District Court's rejection of their appeal. Although the District Court incorrectly found the appeal insufficient under Article 368 § 1 point 5 of the Civil Procedure Code, the Supreme Court ruled that the plaintiff failed to prove the required damages. The court held that merely closing access to the appellate instance does not automatically constitute compensable damage without specific proof of financial loss.
Legislator headnote
AI generatedArt. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.: A procedural error closing access to the appellate instance constitutes a violation of law, but a complaint for a finding of illegality is inadmissible unless the applicant proves the existence of damages and a causal link to the erroneous judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 33/07 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 kwietnia 2006 r., w sprawie z powództwa S. K. i H. K. przeciwko P.W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r., oddala skargę. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2006 r. odrzucił, na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1 pkt 5 i art. 3701 k.p.c., apelację powoda S. K. od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego powództwo S. K. i H.
K. o zapłatę kwoty 23.122 zł i zasądzającego od powodów na rzecz pozwanego P. W. koszty postępowania. W apelacji skarżący wskazał, że wyrok zaskarża w całości oraz wnosił o jego zmianę i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku, a nadto o orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego. Zdaniem Sądu Okręgowego, wniesiona przez fachowego pełnomocnika w osobie adwokata apelacja powoda nie spełniała warunku określonego w art. 386 § 1 pkt 5 k.p.c., gdyż skarżący nie wskazał w jej wnioskach precyzyjnie rodzaju i zakresu żądanej zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku, co stanowi obligatoryjny element apelacji.
Nie jest w tej mierze wystarczające sformułowanie, że apelujący wnosi o zmianę wyroku i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu zwłaszcza gdy się zważy, że apelację wniósł powód S. K., a w pozwie sformułowane było żądanie zasądzenia kwoty pieniężnej od pozwanego solidarnie na rzecz obojga powodów. Także w żądaniu ewentualnym powód nie podał, czy wnosi o uchylenie wyroku w całości, czy w części. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia powód zarzucił jego niezgodność z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 3701 k.p.c. w następstwie ustalenia przez Sąd Okręgowy, iż złożona w sprawie apelacja nie spełnia wymogu z art. 368 § 1 pkt 5, podczas gdy w rzeczywistości oznaczenie, iż wyrok oddalający powództwo jest zaskarżony w całości w sposób oczywisty przesądza zakres żądanej zmiany czy ewentualnego uchylenia, zaś wniosek o orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu w pełni precyzuje kierunek żądanej zmiany.
W zakresie przesłanki uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej wydaniem zaskarżonego obecną skarga postanowienia skarżący wskazał, że na skutek sprzecznego z prawem odrzucenia jego apelacji został pozbawiony możliwości obrony swoich praw oraz prawa do dwuinstancyjnego sądu, a w konsekwencji tego sprawa nie została merytorycznie rozstrzygnięta przez Sąd 3 Okręgowy. Łączna wysokość szkody poniesionej przez powoda na skutek odrzucenia apelacji od wyroku bezzasadnie oddalającego jego powództwo wynosi 30.174, 08 zł i obejmuje wpis od pozwu i apelacji, koszty postępowania zasądzone na rzecz pozwanego oraz wartość dochodzonego roszczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Trafnie podnosi skarżący, że celem wprowadzonego przez ustawodawcę w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. wymogu zaznaczenia we wnioskach apelacji zakresu żądanej zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku jest umożliwienie sądowi apelacyjnemu odczytania w sposób nie budzący wątpliwości i zgodny z intencjami skarżącego jakiego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd apelacyjny oczekuje wnoszący apelację. Równocześnie jednak wskazać trzeba, że usankcjonowanie niespełnienia tego wymogu w odniesieniu do apelacji wnoszonej przez kwalifikowanego pełnomocnika jej odrzuceniem, służyć ma usprawnieniu postępowania, w którym bez potrzeby podejmowania dodatkowych czynności, apelacji może być nadany szybki bieg.
Konieczny formalizm w zakresie egzekwowania tego wymogu w przypadku apelacji wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego nie powinien wykraczać poza granice, jakie określają funkcje tego przepisu. Ocena, czy apelacja wymóg ten spełnia ma charakter zindywidualizowany, i opiera się na porównaniu treści zaskarżonego orzeczenia z treścią wniosków o jego postulowaną przez skarżącego zmianę lub uchylenie. Zawarty w apelacji powoda wniosek o zmianę wyroku oddalającego powództwo przez orzeczenie zgodnie z żądaniem określa w sposób jasny i czytelny zakres postulowanej zmiany, mającej polegać na uwzględnieniu jego powództwa.
Nie może też budzić wątpliwości, że wskazanie zakresu zaskarżenia, jako obejmującego wyrok w całości nie daje się odczytać inaczej niż wynika to ze znaczenia tego pojęcia i oznacza zaskarżenie całego wyroku. Odmienną i nie pozostającą w związku oceną wypełnienia przez skarżącego wymogu określonego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. jest natomiast kwestia, dopuszczalności wniesionej apelacji, w części zaskarżającej wyrok Sądu Rejonowego w zakresie oddalającym powództwo powódki H. K., która wyroku tego nie zaskarżyła. 4 Z tych przyczyn zaskarżone skargą postanowienie Sądu Okręgowego, kończące postępowanie w sprawie ocenić należy jako wydane z naruszeniem prawa.
W konsekwencji tego, niezgodnie z prawem doszło tym samym do zamknięcia skarżącemu drogi do instancji odwoławczej. W świetle art. 4241 § 1 k.p.c. stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie wystarcza jednak do uznania zasadności opartej na nim skargi. W postępowaniu tym, mającym służyć dochodzeniu w przyszłym procesie naprawieniu szkody majątkowej wyrządzonej orzeczeniem niezgodnym z prawem należy uprawdopodobnić, to jest wykazać w stopniu graniczącym z pewnością, istnienie szkody oraz adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy jej powstaniem a wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem.
W wypełnieniu tego obowiązku skarżący powinien uzasadnić swoje twierdzenie o istnieniu szkody przez powołanie się na ustalenia wynikające z akt sprawy lub przez powołanie się na nowe dowody uzasadniające w oparciu o zasady logiki i doświadczenia życiowego założenie, że powstanie szkody jest skutkiem wydanego orzeczenia (tak SN m. in. w postanowieniach z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, nie publ.). Skarżący wiąże istnienie szkody w pierwszej kolejności z wydaniem przez Sąd Rejonowy wyroku bezzasadnie oddalającego jego powództwo, jednak twierdzenie to o zasadniczym znaczeniu z punktu widzenia przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej, pozostawia bez żadnego uzasadnienia, Dopiero jako dalszą przesłankę powstania szkody wskazuje pozbawienie go możliwości uzyskania zmiany lub uchylenia tego wyroku w następstwie niezgodnego z prawem odrzucenia jego apelacji.
W tym stanie rzeczy przesłanka istnienia szkody nie została uprawdopodobniona, co wniesioną na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c. skargę czyni nieuzasadnioną. Wskazać przy tym trzeba, że zgodnie z poglądem wyrażonym judykaturze (postanowienie SN z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007, nr 3, poz.
47) zamknięcie dostępu do instancji odwoławczej, będące naruszeniem uprawnień 5 chronionych konstytucyjnie (art. 78 Konstytucji) może stanowić podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.). O oddaleniu skargi orzeczono na podstawie art. 42411 § 1 k.p.c. kg