Supreme Court dismisses appeal against final judgment due to lack of direct causal damage from the appeal rejection order.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final court order. The plaintiff argued that the order rejecting their appeal caused procedural harm, but the court found the damage stemmed from the underlying judgment on the case merits rather than the appeal rejection itself. Consequently, the court held that no direct causal link existed between the contested order and the alleged injury, rendering the complaint inadmissible under civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.: A complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the party had other legal remedies available, and the alleged damage must be directly caused by the specific order complained of, not by the substantive judgment it rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 73/07 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi G. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 września 2006 r. w sprawie z powództwa Zakładów Chemii Gospodarczej i Samochodowej „K." Sp. z o.o. przeciwko G. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy utrzymał w mocy w całości nakaz zapłaty tego sądu wydany w dniu 18 października 2002 r.
Apelację pozwanej od tego wyroku Sąd Rejonowy odrzucił postanowieniem z dnia 23 lutego 2006 r. Zażalenie na to postanowienie Sąd Okręgowy oddalił postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Pozwana w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego orzeczenia z dnia 29 września 2006 r. zarzuciła naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 10, art. 96 ust 1 pkt 10, art. 100 oraz art. 101 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.). Jest więc co do zasady niedopuszczalna, jeżeli w sprawie strona miała możliwość zaskarżyć orzeczenie apelacją, skargą kasacyjną, skargą o wznowienie postępowania lub mogła skorzystać z innego środka np. o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku, czy z wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112) Wśród wymagań konstrukcyjnych skargi jest obowiązek uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Jakkolwiek zaskarżone postanowienie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie to jednak aby skarga była dopuszczalna, szkoda musi być wynikiem właśnie tego orzeczenia, a nie orzeczenia co do istoty sprawy, podważanego odrzuconą apelacją. Ewentualna szkoda spowodowana wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy leży poza 3 normalnym związkiem przyczynowym z orzeczeniem w przedmiocie odrzucenia apelacji. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.). jz