Legislator Case Law & Legislation
V CNP 61/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to file cassation appeal first.

Case Number V CNP 61/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the plaintiffs' appeal for legal inconsistency against the appellate court's judgment. The plaintiffs argued violations of civil code articles regarding debt repayment, but the court found the appeal inadmissible because they had not exhausted available remedies. Since the defendant did not file a cassation appeal, the plaintiffs were legally barred from using the special procedure under Article 4241 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency against a final judgment is inadmissible if the party failed to utilize the cassation appeal available to them, unless an exceptional circumstance justifying bypassing the ordinary remedy is proven.

Keywords

AI generated
appeal for legal inconsistency cassation appeal requirement exhaustion of remedies Civil Procedure Code inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 1 k.p.c.
skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.) we wskazanych w skardze częściach.
art. 4248 § 2 k.p.c.
Z podanych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 2 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c.
W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga jest dopuszczalna pomimo nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków 3 prawnych.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinni, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wykazać w skardze.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Na marginesie należy wskazać, że pełnomocnik skarżących wskazał, iż „służyłaby powodom skarga kasacyjna, jednakże nie zachodzą przesłanki z art. 3989 § 1 k.p.c.".
art. 415 k.c.
Skarżący oparli skargę na podstawie naruszenia art. 415 k.c. w związku z art.
art. 422 k.c.
w związku z art. 422 k.c., art.
art. 66 k.c.
422 k.c., art. 66 k.c., art.
art. 61 k.c.
66 k.c., art. 61 k.c., art.
art. 65 § 1 i 2 k.c.
61 k.c., art. 65 § 1 i 2 k.c., art.
art. 68 k.c.
65 § 1 i 2 k.c., art. 68 k.c., art.
art. 508 k.c.
68 k.c., art. 508 k.c., art.
art. 361 § 1 i 2 k.c.
508 k.c., art. 361 § 1 i 2 k.c. w związku z art.
art. 498 § 1 k.c.
422 k.c., art. 498 § 1 k.c., zarzucili także naruszenie art.
art. 365 § 1 k.p.c.
498 § 1 k.c., zarzucili także naruszenie art. 365 § 1 k.p.c., jak również naruszenie art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140
postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 61/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi K. W. i W. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2005 r. w sprawie z powództwa K. W. i W. W. przeciwko Z. D. i K. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2007 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 27 października 2005 r.) Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego z dnia 21 marca 2005 r. oraz oddalił dalej idącą apelację powodów i orzekł o kosztach postępowania w sprawie o zapłatę.

Wyrok Sądu Apelacyjnego został zakwestionowany przez powodów K. W. i W. W. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.) we wskazanych w skardze częściach. Skarżący oparli skargę na podstawie naruszenia art. 415 k.c. w związku z art. 422 k.c., art. 66 k.c., art. 61 k.c., art. 65 § 1 i 2 k.c., art. 68 k.c., art. 508 k.c., art. 361 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 415 k.c. i art. 422 k.c., art. 498 § 1 k.c., zarzucili także naruszenie art. 365 § 1 k.p.c., jak również naruszenie art. 45 § 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest brak możliwości zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.). W związku z tym Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga jest dopuszczalna, gdy strona wykaże, że skorzystała ze wszystkich środków procesowych lub że środki te nie przysługują jej w tej sprawie (por. np. postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). W przedmiotowej sprawie zaskarżone orzeczenie podlegało kontroli instancyjnej.

Powodowie mogli wnieść skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. W tej sytuacji, skoro strona pozwana nie zaskarżyła wyroku Sądu Apelacyjnego przysługującą jej skargą kasacyjną, w której mogła zakwestionować trafność i legalność orzeczenia, a tym samym - ewentualnie - doprowadzić do jego zmiany lub uchylenia, nie może sięgać po skargę unormowaną w art. 4241 k.p.c. Na marginesie należy wskazać, że pełnomocnik skarżących wskazał, iż „służyłaby powodom skarga kasacyjna, jednakże nie zachodzą przesłanki z art. 3989 § 1 k.p.c.".

W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga jest dopuszczalna pomimo nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków 3 prawnych. Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinni, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wykazać w skardze. Ponieważ powodowie nie powołali żadnych okoliczności świadczących o istnieniu takiego wyjątkowego wypadku, o dopuszczalności skargi decydują przesłanki określone w art. 4241 § 1 k.p.c. Skarga powodów przesłanek tych nie spełnia, gdyż nie skorzystali oni we właściwym czasie z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego od wyroku Sądu Apelacyjnego.

Z podanych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 2 k.p.c.). jc