Legislator Case Law & Legislation
III CZ 26/07 AI generated

Supreme Court allows cassation appeal by correcting a clerical error in the claimed asset value.

Case Number III CZ 26/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland allowed the cassation appeal against a preliminary ruling that had dismissed it due to an alleged low asset value. The lower court rejected the claim because the applicant initially stated a value under 150,000 zł, but the Supreme Court found this to be a clear clerical error where the digit '1' was written instead of '5'. Consequently, the court ruled that such an obvious inaccuracy does not bar the appeal from proceeding, thereby granting the applicant the right to continue the litigation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.: A clerical error in the stated value of the subject matter of a cassation appeal, if obvious and easily correctable, does not constitute a ground for inadmissibility and the appeal shall be given proper course.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility clerical error correction asset value declaration procedural bar waiver marital property division

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 2 k.p.c.
Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
Ten stan rzeczy dostatecznie uzasadnia twierdzenie skarżącej, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę wskazaną w skardze kasacyjnej jest wynikiem omyłki i stanowi oczywistą niedokładność, co z punktu widzenia tego wymagania skargi, zgodnie z art. 130 § 1 zd.
Art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych względów orzeczono ja w sentencji postanowienia (art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 5191 § 2 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 26/07 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Zbigniew Strus w sprawie z wniosku N. N. przy uczestnictwie S. N. i J. N. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami jako niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, wskazaną w skardze na kwotę niższą niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 5191 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu wnioskodawczyni wniosła o uchylenie postanowienia oraz nadanie biegu skardze kasacyjnej zarzucając, że podstawą jej odrzucenia była oczywista omyłka zawarta w skardze, dotycząca podanej w niej wartości przedmiotu zaskarżenia i polegająca na wpisaniu w liczbie ją określającej jako początkowej cyfry „1” zamiast „5” , którą skarżąca niniejszym prostuje.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została przez wnioskodawczynię w apelacji na kwotę 3.500.000 zł. Zaskarżeniem objęte były rozstrzygnięcia negatywne dotyczące następujących przedmiotów majątkowych: udziału w ½ części nieruchomości położonej przy ul. P. w K., samochodów osobowych i ciężarowych, 5 kg złota oraz kwoty 3 mln zł. Sąd Okręgowy uwzględnił apelację przez zaliczenie dodatkowo w skład majątku wspólnego 51 sztuk monet dwudziestodolarowych w złocie i 31 sztuk sztabek złotych. W sprawie nie była ustalana wartość przedmiotu sprawy, która we wniosku określona została na kwotę 1.500.000 zł.

Wartość ta nie obejmowała przedmiotów o które wnioskodawczyni następnie rozszerzyła wniosek w postaci złota oraz samochodów. Ten stan rzeczy dostatecznie uzasadnia twierdzenie skarżącej, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę wskazaną w skardze kasacyjnej jest wynikiem omyłki i stanowi oczywistą niedokładność, co z punktu widzenia tego wymagania skargi, zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., nie stanowi przeszkody do nadania jej właściwego biegu. Z tych względów orzeczono ja w sentencji postanowienia (art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). db