Supreme Court dismisses appeal against second-instance court order rejecting retrial requests due to low case value.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court's order rejecting their retrial requests. The lower court had ruled as the second instance, noting that a cassation appeal was inadmissible because the case value was below the statutory threshold. Consequently, the Supreme Court held that an appeal to it was also inadmissible since no cassation appeal was permissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court against a second-instance court order concluding proceedings is admissible only if a cassation appeal is allowed, which is not the case when the case value is below the statutory limit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 42/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi A.Ś., B.K. i S.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. Wydziału Gospodarczego z dnia 8 lutego 1999 r. w sprawie o sygn. akt [...] po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2007 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 listopada 2005 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. odrzucił zażalenia S.K., B.K. i A.Ś. na postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., odrzucające skargi o wznowienie postępowania.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że skargi o wznowienie dotyczyły postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego, wydanym przez ten Sąd jako sąd drugiej instancji. Sąd Okręgowy rozstrzygnął więc skargi o wznowienie jako sąd drugiej instancji. Jego postanowienie odrzucające skargi o wznowienie nie podlegało w świetle właściwej regulacji zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, ponieważ regulacja ta dopuszcza zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie tylko wtedy, gdy w sprawie dopuszczalna jest skarga kasacyjna, a w rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie była dopuszczalna ze względu na nieodpowiednią wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia.
W zażaleniu skarżący powołują się na oczywistą bezzasadność postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2005 r. oraz podnoszą inne zarzuty, nie negując samej niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawie, w której to postanowienie zapadło, ze względu na nieodpowiednią wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Według art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie jest dopuszczalne tylko w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie z art. 398 2 §2 k.p.c., w procesie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a nie ulega wątpliwości, że w sprawie, w której zapadło postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2005 r., wartość ta jest znacznie niższa. Dlatego Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. trafnie odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę 3 o wznowienie postępowania. Z tych samych przyczyn należało też odrzucić zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2005 r. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 373 w związku z art. 39821 § 3 k.p.c.).