Cassation appeal dismissed as inadmissible due to claim value below 50,000 PLN threshold. Appeal scope limited to rejected rent claim. Court upheld lower court's inadmissibility ruling. Value calculated at 49,191.34 PLN. Appeal scope limited to rejected rent claim. Court upheld lower court's inadmissibility ruling. Value calculated at 49,191.34 PLN.

Sygn. akt II CZ 49/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Stanisław Dąbrowski SSN Tadeusz Żyznowski w sprawie z powództwa K.W. przeciwko P. Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda K.W. od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2006 r., jako niedopuszczalną z tej przyczyny, że dotyczy roszczenia majątkowego, a wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Powód w zażaleniu na to postanowienie zarzucił naruszenie art. 22 oraz art. 26 k.p.c. oraz błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w niewłaściwym obliczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie powód w pozwie skierowanym przeciwko P. – Spółce Akcyjnej wnosił o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 56 286,95 zł, na którą składała się kwota 7 095,66 zł tytułem waloryzacji sumy ubezpieczenia z polisy posagowej oraz skapitalizowana renta z tytułu trwałej niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania umowy ubezpieczenia. Sąd Rejonowy zasądził na rzecz powoda kwotę 7 095,66, w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Wyrok ten powód zaskarżył apelacją w części oddalającej powództwo w zakresie żądania renty, którą Sąd Okręgowy w Ł. oddalił.

Od tego wyroku w części oddalającej apelację powód wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona, jako niedopuszczalna ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 22 oraz art. 26 k.p.c. oraz błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w niewłaściwym obliczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Stanowisko Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie może być skutecznie zwalczane, albowiem znajduje ono uzasadnienie w art. 3982 § 1 k.p.c. zgodnie z którym, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Zatem o dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość 3 przedmiotu zaskarżenia decyduje zakres zaskarżenia apelacją, odpowiadająca mu wartość przedmiotu zaskarżenia i zakres rozpoznania oraz treść rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. W rozpoznawanej sprawie powód w apelacji wyraźnie określił, że zaskarża wyrok w części oddalającej powództwo. Sąd drugiej instancji nie miał więc wątpliwości, że zaskarżył tę część wyroku w której oddalono jego roszczenie. Wprawdzie powód w apelacji sprostował oznaczoną w pozwie wartość przedmiotu sporu, powiększając ją o kwotę 7. 095,66 zł, jednakże zgodnie z art. 383 k.p.c. w postępowaniu apelacyjnym można jedynie rozszerzyć żądania pozwu w sprawach o świadczenia powtarzające się, co do świadczeń za dalsze okresy.

Warunku tego nie spełnia sprostowanie omyłkowo oznaczonej w pozwie wartości przedmiotu sporu. Zatem niezależnie od tego, jaką wartość przedmiotu zaskarżenia powód wskazał w apelacji, stanowiła ją tylko część oddalonego powództwa i konsekwentnie stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną, a więc kwota 49 191,34 zł. Skoro nie przekracza ona progu dopuszczalności skargi kasacyjnej, Sąd Apelacyjny słusznie odrzucił ją jako niedopuszczalną, co przesądza o bezzasadności zażalenia i skutkuje orzeczenie jak w sentencji (art. 3941 k.p.c. oraz art. 39814 k.p.c.).