Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CNP 42/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to filing deadline and lack of legal representation.

Case Number II CNP 42/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging the finality of a lower court's decision. The plaintiff filed the appeal personally before the statutory deadline for legal representation took effect and failed to prove eligibility for self-representation. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because it was filed after the transition date and without proper counsel.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is inadmissible if filed after the transition date requiring legal counsel and without proof of the appellant's qualification for self-representation.

Keywords

AI generated
appeal for invalidity legal representation requirement transition date self-representation admissibility of appeal final judgment Supreme Court procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
stwierdzono, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r.
Art. 871 § 1 k.p.c.
Na marginesie należy podnieść, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Art. 871 § 2 k.p.c.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona została osobiście przez powoda, który nie wykazał, że należy do osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
stwierdzono, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r.
art. 4241 k.p.c
stwierdzono, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r.
art. 871 § 1 k.p.c
Na marginesie należy podnieść, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
art. 871 § 2 k.p.c
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona została osobiście przez powoda, który nie wykazał, że należy do osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III BZP 1/05
Supreme Court allows heirs to file legal challenge against final judgments effective before new procedural code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 42/07 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2007 r., skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 lutego 2001r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z powództwa J.K. przeciwko Gminie S. o uznanie umowy za nieważną, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 16 lutego 2001 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił powództwo J.K. przeciwko Gminie Miasta S. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód zarzucił naruszenie art. 379 pkt 2 i 5 k.p.c., art. 66 i 288 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., mającej moc zasady prawnej, III BZP 1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz.

78) stwierdzono, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r. Skarżący wniósł skargę od orzeczenia, które uprawomocniło się przed tą datą. Na marginesie należy podnieść, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przepis ten dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona została osobiście przez powoda, który nie wykazał, że należy do osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).