Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to late filing and improper personal submission by the client.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected B.W.'s appeal challenging a final regional court decision regarding estate administration. The court found the appeal inadmissible because it was filed after the statutory deadline for challenging final judgments and was submitted personally by the client rather than by a qualified lawyer. Consequently, the lower court's ruling upholding the estate administrator's removal stands.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is inadmissible if filed after the prescribed time limit or if submitted personally by a party who is not a lawyer or legal advisor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 64/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi B.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 czerwca 2003 r., sygn. akt [...] w sprawie z urzędu przy uczestnictwie [...] o zmianę kuratora spadku po J. G. S., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy w K. odmówił zatwierdzenia sprawozdania kuratora spadku, uchylił kuratelę spadku i orzekł o kosztach postępowania w sprawie z urzędu o zmianę kuratora spadku po J. G.S. Postanowienie zostało zakwestionowane przez B.W. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej orzeczenia, które uprawomocniło się w zaskarżonym punkcie drugim na podstawie orzeczenia Sądu Okręgowego w K. z dnia 1 czerwca 2004 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego mająca moc zasady prawnej z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15). Natomiast zakwestionowane orzeczenie zostało wydane 23 czerwca 2003 r. i z tej przyczyny jest niezaskarżalne tą skargą. Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.).
Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).