Supreme Court dismisses appeal against appeal rejection for missing formal citation elements of the appealed judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's rejection of their appeal in a property division case. The District Court rejected the lower appeal because it lacked the specific formal identification of the appealed judgment required by law. The Supreme Court held that strict adherence to these formal citation requirements is mandatory to avoid ambiguity, regardless of past inconsistent practice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3701 k.p.c.: An appeal must contain a precise formal designation of the appealed judgment including the court, date, docket number, parties' names, and subject matter; failure to meet these formal requirements renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 42/07 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) w sprawie z wniosku T.P. przy uczestnictwie M.P. o podział majątku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2007 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie i nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r.
Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację wnioskodawcy T.P. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 kwietnia 2006 r. zapadłego w sprawie o podział majątku. Sąd wskazał, że wniesiona apelacja nie spełnia wymagań wynikających z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. tzn. nie zawiera prawidłowego oznaczenia zaskarżonego orzeczenia i dlatego, na podstawie art. 3701 k.p.c. podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wywodzi, że z treści wniesionej apelacji wynika jednoznacznie, jakiego orzeczenia ona dotyczy.
Wobec braku ustawowych należy przyjąć, że wystarczy, aby apelacja pozwalała na zidentyfikowanie zaskarżonego orzeczenia; nie jest konieczne zawarcie ściśle określonych elementów formalnych. Podnosi też, że dotychczas oznaczenie orzeczenia w identyczny sposób nie pociągało za sobą sankcji w postaci odrzucenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Trafne jest stanowisko Sądu Okręgowego traktujące wymaganie oznaczenia wyroku, od którego wniesiona jest apelacja w sposób określony przez skarżącego jako formalny. Zgodnie z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. apelacja powinna zawierać oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w części. Oznaczenie wyroku musi oznaczać, że powinny zostać określone następujące elementy: sąd, który wydał wyrok, data wydania, sygnatura, a także nazwiska stron i przedmiot sprawy.
Tylko takie oznaczenie zaskarżonego wyroku nie zmusza sądu, do którego apelacja zostaje wniesiona do poszukiwania wskazanych elementów w całym piśmie procesowym. Za przyjęciem innego stanowiska nie może przy tym przemawiać okoliczność, że w dotychczasowej praktyce pełnomocnika sądy nie stosowały sankcji określonej w art. 3701 k.p.c. 3 Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu jako pozbawione uzasadnionych podstaw (art. 3941 w związku z art. 397 i 385 k.p.c.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.