Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CZ 13/07 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal when appeal value exceeds original dispute value under Civil Procedure Code.

Case Number IV CZ 13/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the declared value of the appeal (50,001 PLN) exceeded the established value of the original dispute (43,544 PLN). The lower court correctly determined that the dispute value was consistently set at 43,544 PLN in both the initial claim and the appeal, making the higher appeal value invalid. The court ruled that the appeal was inadmissible as it failed to meet the statutory requirement that the appeal value cannot exceed the dispute value.

Legislator headnote

AI generated

Art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.: The value of the subject of the cassation appeal cannot exceed the value of the subject of the dispute; an appeal declared at a higher value is inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility value of subject of dispute Civil Procedure Code inadmissible appeal supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 39814 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny, działając na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powoda z powodu jej niedopuszczalności będącej następstwem prawidłowego określenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
art. 39814 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
C. II. 1223/33, Zb. Urz. 1935, poz. 47
C II. 2515/34, RPEiS 1936 r., nr 1 s. 161
47, oraz z dnia 15 lutego 1935 r., C II. 2515/34, RPEiS 1936 r., nr 1 s. 161, a także późniejsze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997 r.
I CKN 21/96, OSNC 1997 r. Nr 4, poz. 42
161, a także późniejsze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997 r. Nr 4, poz. 42).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 13/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. G. przeciwko L.D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 stycznia 2007 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny, działając na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powoda z powodu jej niedopuszczalności będącej następstwem prawidłowego określenia wartości przedmiotu zaskarżenia.

Uznał, że wartość ta wynosi w istocie 43.544 zł, ponieważ taką kwotę należności głównej dochodzono pozwem oraz taką kwotą określono wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji wywiedzionej przez powoda. W zażaleniu na powyższe postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód wywodzi, że określił wartość przedmiotu „... sporu...” na 50.001 zł, a co więcej od takiej kwoty wniósł opłatę od skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Bezspornym i prawidłowym jest ustalenie Sądu drugiej instancji, że kwota 43.554 zł stanowiła zarówno określenie w pozwie wartości przedmiotu sporu (k. 2), jak również określenie w apelacji powoda wartości przedmiotu zaskarżenia (k. 402 akt). W orzecznictwie już od dawna ugruntowane jest stanowisko, że wartość przedmiotu zaskarżenia decydująca o dopuszczalności dawniej kasacji, a obecnie skargi kasacyjnej, nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (por. z okresu przedwojennego orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 1934 r., C.

II. 1223/33, Zb. Urz. 1935, poz. 47, oraz z dnia 15 lutego 1935 r., C II. 2515/34, RPEiS 1936 r., nr 1 s. 161, a także późniejsze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997 r. Nr 4, poz. 42). W tej sytuacji, w niniejszej sprawie o prawa majątkowe odrzucenie skargi kasacyjnej, jako niespełniającej ustawowego wymogu dopuszczalności w postaci minimalnej wartości przedmiotu zaskarżenia, było rozstrzygnięciem prawidłowym. Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.