Supreme Court dismisses appeal against non-appealable intermediate court order under Civil Procedure Code. Appeal rejected as inadmissible per statutory provisions. Court upholds lower court's decision. Appeal dismissed as inadmissible under Civil Procedure Code. Court rejects appeal against non-appealable order. Appeal dismissed as inadmissible.

Sygn. akt III CZ 24/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa S. R. przeciwko Syndykowi masy upadłości Przedsiębiorstwa Transportowo - Handlowo - Usługowo - Produkcyjnego "T." sp. z o.o. w S. o ustalenie, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 stycznia 2007 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 listopada 2006 r.

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na postanowienie zawierające odmowę zabezpieczenia jego powództwa obejmującego ustalenie treści umowy dzierżawy (k. 60-66 akt). Zażalenie od tego postanowienia – kierowane do Sądu Najwyższego (k. 66 akt) – Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 8 stycznia 2007 r. (k. 71 akt). Sąd ten stwierdził niedopuszczalność zażalenia w świetle art. 3941 k.p.c. Stwierdził jednocześnie, że w niniejszej sprawie nie przysługuje skarga kasacyjna, a postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 29 listopada 2006 r. wydane zostało w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.

Postanowienie z dnia 8 stycznia 2007 r. zostało zaskarżone zażaleniem powoda. Jako podstawę prawną zażalenia podano art. 3941 k.p.c. i art. 395 § 1 zd. 1 k.p.c., art. 1 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; art. 175 ust. i art. 183 ust. 1 i 2 Konstytucji (k. 92 akt). Według skarżącego, Sąd Okręgowy wydał postanowienie (z dnia 8 stycznia 2007 r.) w sprawie należącej do kompetencji Sądu Najwyższego i w tej sytuacji zachodzi nieważność postępowania, a zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy miał uzasadnione podstawy do rozważenia zagadnienia dopuszczalności zażalenia wniesionego przez powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 29 listopada 2006 r. Postanowieniem tym oddalono wcześniej zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 6 października 2006 r. (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.). Działo się tak niezależnie od sformułowanych w tym zażaleniu wniosków powoda, a zwłaszcza – wniosku określonego w pkt 1 (ustalenie, czy na postanowienie sądu drugiej instancji, wydane wskutek zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalającego wniosek o zabezpieczenie powództwa, przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, s. 66 akt sprawy).

Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że postanowienie z dnia 29 listopada 2006 r. jest niezaskarżalne w świetle art. 3941 k.p.c. 3 Trafnie też zaznaczył, że w niniejszej sprawie nie przysługiwała skarga kasacyjna, a postanowienie Sądu Okręgowego wydane zostało w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 2 k.p.c.). Istniały zatem uzasadnione podstawy do odrzucenia zażalenia powoda (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.). Powołane w zażaleniu przepisu Konstytucji i ustawy o Sądzie Najwyższym z dnia 23 listopada 2002 r. (Dz.U. nr 240, poz. 2052 ze zm.) nie mogą w żaden sposób podważać zasadności kwestionowanego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). jc