Legislator Case Law & Legislation
II CNP 44/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to lack of ruling on unaddressed appeal portion.

Case Number II CNP 44/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's complaint for invalidity against a final court judgment. The lower court partially granted the appeal by crediting expenses but failed to explicitly reject the remaining unaddressed portion of the claim. The Supreme Court ruled the complaint inadmissible because the plaintiff did not request a supplementary judgment to resolve the unresolved part of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 351 § 1 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for invalidity is inadmissible if the challenged judgment fails to rule on a portion of the appeal, leaving the plaintiff without the option to request a supplementary judgment.

Keywords

AI generated
complaint for invalidity partial appeal ruling supplementary judgment inadmissible complaint civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 351 § 1 k.p.c.
W tej sytuacji powódka mogła żądać uzupełnienia wyroku (art. 351 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c.), lecz z możliwości tej nie skorzystała.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Skarga ta jest przeto niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.)
art. 391 § 1 k.p.c
z art. 391 § 1 k.p.c.), lecz z możliwości tej nie skorzystała.
art. 4248 § 1 k.p.c
Skarga ta jest przeto niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 44/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2007 r. skargi Spółdzielni "K." w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 lipca 2006 r., wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni "K." w P. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P. o ustalenie, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 18 lutego 2005 r. Sąd Rejonowy w P. ustalił, że począwszy od 2003 r. opłata za użytkowanie wieczyste nieruchomości opisanej w tym wyroku wynosi 8.750,43 zł.

W apelacji od tego wyroku powódka – Spółdzielnia „K.” w P. domagała się uwzględnienia nakładów poniesionych przez nią na nieruchomość, których wysokość – jako wartość przedmiotu zaskarżenia – wskazała na kwotę 82.168,69 zł. Po rozpoznaniu tej apelacji Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 7 lipca 2006 r. zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że po słowach „wynosi 8.750,43 zł” dodał słowa „z tym, że na poczet różnicy między opłatą dotychczasową w wysokości 1.296,85 zł a opłatą zaktualizowaną w wysokości 8.750,43 zł zalicza wartość nakładów poniesionych przez powoda w wysokości 45.756,00 zł” i orzekł o kosztach postępowania.

Powódka wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego wyroku Sądu Okręgowego. W skardze twierdzi, że niezgodne z prawem jest niezaliczenie na poczet zaktualizowanej opłaty rocznej poniesionych przez nią nakładów na nieruchomość w dalszej wysokości 36.413 zł (ponad kwotę 45.756 zł).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że apelacja powódki zasługuje na uwzględnienie, ale z sentencji tego wyroku wynika, że apelacja została uwzględniona tylko częściowo. W sentencji wyroku Sądu Okręgowego brak jest jednakże rozstrzygnięcia o apelacji w części nieuwzględnionej (brak jest wyrzeczenia „oddala apelację w pozostałej części”). W tej sytuacji powódka mogła żądać uzupełnienia wyroku (art. 351 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.), lecz z możliwości tej nie skorzystała. Wniesiona przez powódkę skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy wyroku, który nie istnieje. Skarga ta jest przeto niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.)