Supreme Court allows cassation appeal by rejecting lower court's strict value limit check due to consistent valuation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the cassation appeal filed by the defendant against a judgment dismissing their counterclaim. The lower appellate court had rejected the appeal because the defendant failed to separately specify the value of the subject matter for the counterclaim, citing a statutory limit. The Supreme Court ruled that the defendant had already established the value at the appellate stage, and since this figure remained consistent in the cassation petition, no further examination of the value limit was necessary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 k.p.c.; Art. 397 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: The control of the value of the subject matter of the appeal as a prerequisite for the admissibility of a cassation appeal must not be overly strict; if the value was previously established at the appellate level and remains consistent in the cassation petition, no further examination is required.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 24/07 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa B. S.A. przeciwko Z.K. o zapłatę 103.274,17 zł, i z powództwa wzajemnego Z.K. przeciwko B. S.A. o zapłatę 159.065,06 zł, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2007 r., zażalenia pozwanego (powoda wzajemnego) na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2007 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanego (powoda wzajemnego) Z.K. od wyroku tego Sądu z dnia 28 czerwca 2006 r. zapadłego w sprawie z powództwa B. S.A. o zapłatę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pozwany nie określił w wyznaczonym terminie wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie dla powództwa głównego i odrębnie dla powództwa wzajemnego. W zażaleniu na to postanowienie pozwany podnosi, że brak jest podstawy prawnej do odrębnego określania wartości przedmiotu sporu w odniesieniu do powództwa głównego i powództwa wzajemnego, a ponadto wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w skardze kasacyjnej była już uprzednio wskazywana przy apelacji.
Przedmiotem zaś skargi kasacyjnej nie jest orzeczenie co do powództwa głównego i wzajemnego, ale orzeczenie oddalające apelację pozwanego.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zażalenie należy uznać za zasadne. Kontrola wartości przedmiotu zaskarżenia, jako jednej z przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej, dokonywana przez sąd drugiej instancji nie może iść zbyt daleko. W rozpoznawanej sprawie pozwany już na poziomie apelacji określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 159.065,06 zł. Taka sama wartość została wskazana w skardze kasacyjnej dotyczącej wyroku oddalającego apelację. Tym samym nie wystąpiły powody uzasadniające badanie podanej wartości przedmiotu zaskarżenia, gdyż wartość ta przekracza ustawową granicę wyznaczającą dopuszczalność skorzystania z tego środka zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 w związku z art. 397 i 386 § 4 k.p.c.).