Supreme Court dismisses appeal against district court ruling rejecting cassation appeal against a non-appealable order.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's decision to reject a cassation complaint. The appellant argued that the district court erred in treating a specific order as non-appealable, violating procedural rights. The court ruled that the contested order did not fall under the statutory categories of decisions subject to cassation or appeal, thereby upholding the two-instance trial system.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.: A cassation appeal or appeal to the Supreme Court is inadmissible against a second-instance court's order if that order does not pertain to the rejection of the claim or dismissal of the proceedings, as such orders do not conclude the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 30/07 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) SSA Marta Romańska w sprawie z powództwa A. R. przeciwko R. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2007 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 grudnia 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w O. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego jako niedopuszczalną.
Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że pozwany wniósł na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2006 r., oddalające jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego o odmowie zwolnienia od wpisu od apelacji, środek zaskarżenia nazwany zażaleniem kasacyjnym. Sąd Okręgowy potraktował ten środek zaskarżenia jako skargę kasacyjną i odrzucił ją, ponieważ postanowienie, od którego została ona wniesiona, nie należy do kategorii orzeczeń podlegających zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 3981 § 1 k.p.c.). W zażaleniu pozwany, zrzucając naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., art. 102 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych, art. 113 k.p.c., art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 45 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje stronie od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w przytoczonym przepisie. Nie podlega zatem – jak trafnie uznał Sąd Okręgowy– zaskarżeniu skargą kasacyjną. Od tego postanowienia nie przysługuje również zażalenie do Sądu Najwyższego. Postanowienia wydane przez sąd drugiej instancji w wyniku rozpoznania zażalenia – w myśl art. 3941 § 2 k.p.c. – nie podlegają bowiem zaskarżaniu zażaleniem.
W konsekwencji podniesione w zażaleniu zarzuty, które zmierzają do podważenia zasadności odmowy zwolnienia skarżącego od opłaty od apelacji, nie mogą być przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego. 3 Wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty od apelacji został rozpoznany z zachowaniem zagwarantowanego w Konstytucji dwuinstancyjnego trybu rozpoznania sprawy (art. 78 Konstytucji). Nie można zatem podzielić zarzutu skarżącego, że wyłączenie dopuszczalności zaskarżenia zakwestionowanego postanowienia skargą kasacyjną bądź zażaleniem do Sądu Najwyższego narusza art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 45 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji (por. uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 43).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jz