Supreme Court dismisses appeal against order to draft judgment reasoning as it does not end proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a district court order requiring the drafting of a judgment's reasoning. The plaintiff argued this violated procedural rights, but the court held that such an order is merely incidental and does not conclude the main proceedings. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because it did not meet the statutory requirement of challenging a final decision ending the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An order to draft the reasoning of a judgment is an incidental ruling and does not constitute a decision ending the proceedings, thus rendering an appeal against it inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 35/07 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa A. Z. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2007 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego zarządzenia przewodniczącego Sądu Okręgowego w L. z dnia 5 września 2005 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Zarządzeniem z dnia 5 września 2005 r. przewodniczący w Sądzie Okręgowym w L. zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód zarzucił naruszenia art. 4799 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Można przyjąć, że chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22).
Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących postępowanie jako całość poddaną pod osąd, z wyłączeniem orzeczeń incydentalnych, ubocznych. Z tych przyczyn należy odrzucić wykładnię zmierzającą do uznania za kończące postępowanie w sprawie takich orzeczeń, które zamykają tylko jakiś fragment sprawy lub jej boczny nurt, rozstrzygają kwestię wpadkową albo finalizują postępowanie pomocnicze bądź czynności przygotowawcze.
Zaskarżone zarządzenie dotyczy zwrotu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy przyjąć, że to zarządzenie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. 3 Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 listopada 2006 r., V CNP 138/06 (nie publ.). Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c. jz