Legislator Case Law & Legislation
IV CNP 18/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to plaintiff's lack of legal representation capacity.

Case Number IV CNP 18/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defendant's personal appeal against a final judgment, ruling it inadmissible. The plaintiff attempted to file the appeal without a lawyer or legal advisor, violating the requirement for legal capacity to act. Consequently, the court declared the appeal inadmissible under Article 4248 § 1 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment is inadmissible if filed personally by a party lacking legal capacity to act, requiring representation by a lawyer or legal advisor.

Keywords

AI generated
legal capacity to act inadmissible appeal representation requirement final judgment civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tego względu skargę pozwanej wniesioną przez nią osobiście trzeba ocenić jako niedopuszczalną z „innych przyczyn” w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c. i odrzucić.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tego względu skargę pozwanej wniesioną przez nią osobiście trzeba ocenić jako niedopuszczalną z „innych przyczyn” w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CZ 23/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz.
V CZ 113/00
77 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00, niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 18/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi pozwanej G.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 10 marca 2003 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa Powiatu S. - Powiatowego Urzędu Pracy przeciwko G.D. i A. SA o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r., odrzuca skargę 2 Uzasadnienie Pozwana G.D. wniosła osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 10 marca 2003 r. wydanego w sprawie o zapłatę, który uprawomocnił się wobec jego niezaskarżenia z dniem 1 kwietnia 2003 r.

W skardze pozwana domagała się uchylenia tego wyroku oraz przywrócenia terminu do wniesienia swej skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta nie odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zachodzi konieczność wykazania się zdolnością postulacyjną, analogicznie jak dotychczas w postępowaniu kasacyjnym, czy też zażaleniowym.

Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej czyni skargę niedopuszczalną (por. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00, niepubl.). Z tego względu skargę pozwanej wniesioną przez nią osobiście trzeba ocenić jako niedopuszczalną z „innych przyczyn” w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c. i odrzucić. Mając powyższe na względzie, za pozbawioną wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, a zatem bezprzedmiotową, należało uznać ocenę spełnienia pozostałych przesłanek warunkujących dopuszczalność skargi i poprzestać na wynikach przeprowadzonego wyżej badania.

W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.