Legislator Case Law & Legislation
II CZ 7/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for missing deadline due to client's own fault in filing request for reasoning.

Case Number II CZ 7/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision to reject her appeal. The applicant had missed the deadline to file her appeal because she filed a request for a court ruling's reasoning after the deadline for that request had already expired. The court held that the applicant's actions, including filing a late request for reasoning, did not prove she was not at fault for missing the appeal deadline. Consequently, the Supreme Court upheld the lower court's finding that the appeal was inadmissible due to the applicant's own negligence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: The court of second instance may assess the reasonableness of restoring an appeal deadline and whether the failure to file an appeal on time was unblameworthy; a finding of no basis for restoring the deadline justifies rejecting the appeal.

Keywords

AI generated
civil procedure appeal deadline restoration of time fault of party inadmissible appeal court reasoning second instance review

Cited Legislation

AI generated
Art. 168 § 1 k.p.c.
uznał jednakże, że wnioskodawczyni nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia apelacji, a zatem przywrócenie tego terminu było bezpodstawne (art. 168 § 1 k.p.c.).
Art. 373 k.p.c.
Sąd drugiej instancji badając dopuszczalność apelacji (art. 373 k.p.c.) uprawniony jest do oceny zasadności przywrócenia terminu do wniesienia apelacji, dokonanego postanowieniem sądu pierwszej instancji, i oceny czy nie wniesienie apelacji w terminie było przez stronę niezawinione (art.
Art. 370 k.p.c.
Art. 369 § 2 k.p.c.
w terminie otwartym do wniesienia apelacji (art. 369 § 2 k.p.c.) dokonać tej czynności.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z przytoczonych względów zażalenie, jako niezasadne, podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że w okolicznościach sprawy wnioskodawczyni nie wykazała, że bez swojej winy nie wniosła apelacji w terminie. Z przytoczonych względów zażalenie, jako niezasadne, podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 168 § 1 k.p.c
uznał jednakże, że wnioskodawczyni nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia apelacji, a zatem przywrócenie tego terminu było bezpodstawne (art. 168 § 1 k.p.c.).
art. 168 § 2 k.p.c
Postanowienie wymienione na wstępie wnioskodawczyni zaskarżyła zażaleniem. Zarzuciła naruszenie art. 373 w zw. z art. 168 § 2 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
art. 373 k.p.c
Sąd drugiej instancji badając dopuszczalność apelacji (art. 373 k.p.c.) uprawniony jest do oceny zasadności przywrócenia terminu do wniesienia apelacji, dokonanego postanowieniem sądu pierwszej instancji, i oceny czy nie wniesienie apelacji w terminie było przez stronę niezawinione (art.
art. 370 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 7/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) w sprawie z wniosku A.T. przy uczestnictwie I.K. o podział majątku spółki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 października 2006 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację wnioskodawczyni A.T. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 grudnia 2005 r. wydanego co do istoty sprawy w sprawie o podział majątku spółki.

Apelację tę wnioskodawczyni – po uprzednim oddaleniu jej wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 2 grudnia 2005 r. i wniosku o sporządzenie tego uzasadnienia – wniosła w dniu 15 marca 2006 r. Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2006 r. przywrócił wnioskodawczyni termin do wniesienia apelacji. Sąd Okręgowy w K. uznał jednakże, że wnioskodawczyni nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia apelacji, a zatem przywrócenie tego terminu było bezpodstawne (art. 168 § 1 k.p.c.).

Postanowienie wymienione na wstępie wnioskodawczyni zaskarżyła zażaleniem. Zarzuciła naruszenie art. 373 w zw. z art. 168 § 2 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd drugiej instancji badając dopuszczalność apelacji (art. 373 k.p.c.) uprawniony jest do oceny zasadności przywrócenia terminu do wniesienia apelacji, dokonanego postanowieniem sądu pierwszej instancji, i oceny czy nie wniesienie apelacji w terminie było przez stronę niezawinione (art. 168 § 1 k.p.c.). Stwierdzenie przez sąd drugiej instancji braku podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia apelacji uzasadnia odrzucenie apelacji przez ten sąd (art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c.). Jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy, wnioskodawczyni o wydaniu przez Sąd Rejonowy postanowienia z dnia 2 grudnia 2005 r., orzekającego co do istoty sprawy, dowiedziała się w dniu 14 grudnia 2005 r. z uzasadnienia doręczonego jej w tym dniu postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30 listopada 2005 r.

W tymże dniu już upłynął siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie 3 uzasadnienia postanowienia z dnia 2 grudnia 2005 r. Okoliczność, że pomimo tego wnioskodawczyni złożyła taki wniosek, a po jego oddaleniu postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 3 lutego 2006 r. ponowiła go, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku i, że postanowieniem z dnia 7 marca 2006 r. Sąd Rejonowy odmówił przywrócenia tego terminu i oddalił wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 2 grudnia 2005 r., nie świadczy o tym, że wnioskodawczyni nie mogła w czasie od dnia 14 grudnia 2005 r. do dnia 23 grudnia 2005 r., tj. w terminie otwartym do wniesienia apelacji (art. 369 § 2 k.p.c.) dokonać tej czynności.

Złożenie przez wnioskodawczynię wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 2 grudnia 2005 r. w chwili, gdy ewidentnie było wiadome, że wniosek ten jest spóźniony, nie mogło uzasadniać oczekiwania jego uwzględnienia i w związku z tym nie świadczy o braku zawinienia we wniesieniu przez wnioskodawczynię apelacji w czasie, w którym biegł termin do dokonania tej czynności. Wprawdzie wnioskodawczyni występowała w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego, ale nie zdejmowało to z niej obowiązku dochowania ustawowego terminu do wniesienia apelacji.

Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że w okolicznościach sprawy wnioskodawczyni nie wykazała, że bez swojej winy nie wniosła apelacji w terminie. Z przytoczonych względów zażalenie, jako niezasadne, podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).