Legislator Case Law & Legislation
V CNP 176/06 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to procedural defects and timing. The judgment was issued before the statutory deadline for such appeals. Furthermore, the appeal was filed personally by the party rather than by a lawyer, violating mandatory representation requirements. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible a limine. The decision reinforces strict procedural timelines and formal requirements for challenging final judgments in civil proceedings. This case highlights the importance of adhering to both temporal limits and proper filing methods to preserve legal remedies. The court's ruling ensures procedural integrity by rejecting appeals that fail to meet these foundational criteria. Ultimately, the judgment stands unchallenged due to the appellant's failure to comply with essential procedural rules.

Case Number V CNP 176/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for declaring a final judgment inconsistent with the law. The judgment in question was rendered on January 29, 2003, which predates the statutory deadline of September 1, 2004, for filing such complaints. Additionally, the complaint was filed personally by the party instead of by a lawyer or legal representative, violating mandatory procedural requirements. The court rejected the appeal because it was both time-barred and formally defective, rendering it inadmissible ab initio.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for declaring a final judgment inconsistent with the law is inadmissible if filed before the statutory deadline or if submitted personally by a party rather than by a qualified legal representative.

Keywords

AI generated
final judgment invalidation procedural time limit mandatory legal representation inadmissible appeal civil procedure law formal defect supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 k.p.c.
Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.).
Art. 130 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 871 k.p.c
Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.).
art. 871 § 2 k.p.c
Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.).
art. 130 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78
(uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego mająca moc zasady prawnej z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz.
l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15
78; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 176/06 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi G. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w C. z dnia 29 stycznia 2003 r., w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Energetycznego Systemy Ciepłownicze S.A. w C. przeciwko A. L. i in. , o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2007 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wyrokiem zaocznym z dnia 29 stycznia 2003 r. Sąd Rejonowy w C. zasądził między innymi od G. i E. małżonków G. solidarnie kwotę 59,97 zł i orzekł o kosztach postępowania. Wyrok został zakwestionowany przez skarżącego G. G. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. 2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego mająca moc zasady prawnej z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15). Natomiast zakwestionowany wyrok został wydany 29 stycznia 2003 r. Z tego powodu wyrok Sądu Rejonowego w C. jest niezaskarżalny skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.). Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). jc