Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 1/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to specify scope of challenge and reliance on inadmissible evidence evaluation.

Case Number V CNP 1/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal for a declaration of illegality against a final court order. The court ruled the appeal was procedurally defective because it failed to specify whether the challenged order was contested in whole or in part, and it relied solely on a ground regarding the evaluation of evidence, which is inadmissible. Consequently, the appeal was rejected under the Civil Procedure Code for failing to meet statutory requirements for scope and admissible grounds.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a declaration of illegality must specify the scope of the challenged ruling and cannot be based exclusively on grounds concerning the court's evaluation of evidence.

Keywords

AI generated
scope of appeal declaration of illegality evaluation of evidence inadmissible grounds Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.
4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. Drugą podstawą jej odrzucenia jest oparcie skargi wyłącznie na zarzucie naruszenia art.
Art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
Z uwagi na to, że skarga oparta została na jednym tylko zarzucie, który jest niedopuszczalny z mocy ustawy, trzeba stwierdzić, że nie spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. i także z tej przyczyny podlega odrzuceniu na podstawie art.
Art. 4244 last paragraph k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Ten brak formalny skargi prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Drugą podstawą jej odrzucenia jest oparcie skargi wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. przez „pominięcie dokumentów źródłowych przedłożonych przez wnioskodawców, których analiza prowadzi do wniosków odmiennych niż przyjęte w wyroku Sądu drugiej instancji”.
art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Ten brak formalny skargi prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art.
art. 233 § 1 k.p.c
Drugą podstawą jej odrzucenia jest oparcie skargi wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c
Z uwagi na to, że skarga oparta została na jednym tylko zarzucie, który jest niedopuszczalny z mocy ustawy, trzeba stwierdzić, że nie spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 1/07 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi L.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt [...] sprawy z wniosku L.K. przy uczestnictwie Spółdzielni Produkcyjnej, G.K., L.K., Ł.K. i małoletniego P.K. reprezentowanego przez kuratora K.O. o zniesienie współwłasności po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez wnioskodawczynię L.K. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. bowiem, (pomijając wadliwe oznaczenie zaskarżonego orzeczenia jako wyroku, podczas, gdy jest ono postanowieniem), nie zawiera wskazania, czy postanowienie to zostało zaskarżone w całości czy w części.

Z uwagi na to, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Sądu drugiej instancji w sprawie o zniesienie współwłasności, którym, w wyniku częściowego uwzględnienia apelacji, Sąd Okręgowy zmienił częściowo zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji a w pozostałej części oddalił apelację wnioskodawczyni i uczestników postępowania – nie wskazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia czy jest ono zaskarżone w całości czy w części oraz w jakiej części- uniemożliwia określenie zakresu zaskarżenia.

Ten brak formalny skargi prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. Drugą podstawą jej odrzucenia jest oparcie skargi wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. przez „pominięcie dokumentów źródłowych przedłożonych przez wnioskodawców, których analiza prowadzi do wniosków odmiennych niż przyjęte w wyroku Sądu drugiej instancji”. Zgodnie z art. 4244 zd. ostatnie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a do takich należy zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w sposób określony w skardze.

Z uwagi na to, że skarga oparta została na jednym tylko zarzucie, który jest niedopuszczalny z mocy ustawy, trzeba stwierdzić, że nie spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. i także z tej przyczyny podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.