Supreme Court dismisses appeal for lack of legal reasoning on cassation admissibility grounds under Polish Civil Procedure Code.

Sygn. akt I CSK 18/07 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa A. Spółki z o.o. przeciwko L. Spółce z o.o. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 września 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 26 września 2006 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 72, 60, 65, 66, 70, 640, 3531 k.c. i wnosił o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i orzeczenie, co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. 3 Skarżący wskazując okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podniósł, że "z uwagi na przeciwstawne rozbieżności interpretacyjne sądów obu instancji, jak i stron, występuje istotne zagadnienie prawne polegające na ustaleniu kryteriów swobody kształtowania treści i sposobu zawierania stosunków zobowiązaniowych za pomocą umów w myśl art. 3511 k.c., jak również określenia kryteriów prawnych różnicujących tryby zawierania umów, tj. trybu ofertowego z art. 66 § 1 k.c. i trybu rokowań, o którym mowa w art. 72 k.c.".

Wskazał również, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż "z uwagi na bezzasadne i arbitralne przyjęcie przez Sąd Apelacyjny braku istnienia umowy o dzieło (...) powód pozbawiony został możliwości dochodzenia swoich praw z zawartej i niewykonanej przez pozwanego umowy". Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Odmienna ocena prawna roszczenia, zaprezentowana przez sądy pierwszej i drugiej instancji w konkretnej sprawie, nie stanowi "rozbieżności w orzecznictwie sądów" w rozumieniu art. 393 § 1 pkt 2 k.p.c. (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2001 r., V CZ 63/01, z dnia 9 stycznia 2003 r., V CK 505/02 i z dnia 5 kwietnia 2004 r., V CK 181/04, nie publ., z dnia 24 kwietnia 2003 r., I PK 557/02, OSNP-wkł. 2003, nr 15, s. 1).

Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej. Jeżeli zaś przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża 4 się ta "oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).