Supreme Court allows cassation appeal dismissal due to lack of summons to pay court fees.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of the defendant's cassation appeal regarding court fees. The defendant argued that the deadline for paying the fee was unknown without a personal summons, while the opposing party contended that the fee obligation arose immediately upon filing the appeal. The court ruled that because the appeal included a request for fee exemption, the payment deadline was suspended until the exemption decision, meaning no specific deadline existed at the time of the appeal's rejection.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 10 u.k.s.c.: When a cassation appeal includes a request for exemption from court fees, the obligation to pay the fee is suspended until the court decides on the exemption, and the party must be personally summoned to pay the fee.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 113/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa K. A. i R. T.-A. przeciwko R. A. o zwolnienie od egzekucji, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2007 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 sierpnia 2006 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie W skardze kasacyjnej pozwanej zamieszczony został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił ten wniosek, a następnie – postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2006 r. – odrzucił skargę kasacyjną jako nieopłaconą (art. 1302 § 3 k.p.c.). W zażaleniu pozwana wniosła o uchylenie postanowienia odrzucającego jej środek odwoławczy, zarzucając naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. Skarżąca podkreśliła, że nieznana pozostaje data powstania obowiązku uiszczenia opłaty kasacyjnej; datę tę powinien określić Sąd Apelacyjny w osobowym wezwaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie – z uwagi na datę orzeczenia Sądu drugiej instancji (31 marca 2006 r.) – mają bezspornie zastosowanie przepisy dotyczące kosztów sądowych, obowiązujące od 2 marca 2006 r. (zob. art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm., dalej „u.k.s.c.”), a w szczególności art. 1302 § 3 k.p.c. Przepis ten obliguje profesjonalnego pełnomocnika do opłacenia wnoszonego środka odwoławczego bez osobowego wezwania, pod rygorem jego odrzucenia.
Inna sytuacja procesowa kształtuje się jednak wówczas, gdy w środku odwoławczym zamieszczony został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Przed rozstrzygnięciem tego wniosku nie wiadomo bowiem, jaką opłatę i w jakiej wysokości skarżący będzie musiał uiścić, a tym samym przewidziany w art. 10 u.k.s.c. obowiązek ulega „odroczeniu”. Oddalenie wniosku pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych oznaczało jedynie to, iż będzie ona musiała uiścić pełną opłatę stosunkową od skargi kasacyjnej. Nie oznaczało natomiast powstania obowiązku zapłaty w określonym terminie, jako że nie ma szczególnych przepisów określających z góry termin uiszczenia opłaty kasacyjnej w omawianej sytuacji (art. 10 u.k.s.c. odnosi się do sytuacji właściwej przy wnoszeniu pisma).
Na zasadach ogólnych strona skarżąca powinna być wtedy wezwana do uiszczenia opłaty kasacyjnej (art. 130 § 1 k.p.c.). 3 Wykładnia taka została ugruntowana w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. orzeczenia z dnia 4 października 2006 r., I CZ 81/06, z dnia 13 października 2006 r., III CZP 75/06, z dnia 28 listopada 2006 r., III CZP 98/06 oraz z dnia 7 grudnia 2006 r., III CZP 110/06 – jeszcze nie publ.). Z przedstawionych przyczyn odrzucenie skargi kasacyjnej pozwanej niepoprzedzone wezwaniem przewodniczącego (art. 130 § 7 k.p.c.), było nieuzasadnione, dlatego należało uchylić zaskarżona postanowienie (art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jc