Appeal dismissed; defendant's objection to payment order rejected as filed after statutory 14-day deadline expired.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's objection to a payment order, ruling the defendant's response was untimely. The defendant argued they believed they had submitted their objection within the deadline based on misleading information from a family member regarding the delivery date. The court held that the statutory 14-day period for filing an objection expired on October 8, 2012, because the payment order was validly delivered on September 24, 2012, and the defendant's actual submission occurred on October 9, 2012.
Legislator headnote
AI generatedArt. 504 § 1 k.p.c.; Art. 502 § 1 k.p.c.; Art. 138 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c. bp: An objection to a payment order filed after the expiration of the statutory two-week period is inadmissible and must be rejected, regardless of any alleged errors in notification regarding the delivery date.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 165/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Jan Gibiec (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Małgorzata Bohun Iwona Biedroń po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: (...) Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego Spółka Jawna (...)w J. przeciwko: A. K.i (...)sp. z o.o. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 24 października 2012r., sygn. akt VI GNc 331/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił sprzeciw pozwanego A. K. od nakazu zapłaty z dnia 14 września 2012r. wydanego w postępowaniu upominawczym jako spóźniony na podstawie art. 504§1 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał, że pozwanemu A. K. nakaz zapłaty został doręczony ze stosownym pouczeniem w dniu 24.09.2012r., natomiast sprzeciw pozwanego nadany został w placówce pocztowej dopiero w dniu 9.10.2012r., a więc już po upływie ustawowego 14-dniowego terminu, który upływał w dniu 8 października 2012r. Skarżąc powyższe postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie, zarzucając mu naruszenie art. 504§1 k.p.c. W uzasadnieniu pozwany argumentował, że otrzymał przesyłkę z nakazem zapłaty od syna w dniu 26.09.2012r. z informacją, iż przesyłka odebrana została w tym dniu, a zatem składając sprzeciw był przekonany, że dochował przewidzianego prawem terminu.
Sąd Apelacyjny zważył: Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Sąd Apelacyjny w całości podziela ocenę prawną i argumentację Sądu I instancji. Skarżący w istocie nie przedstawił, żadnej argumentacji która mogłaby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z treścią art. 504§1 k.p.c. sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu. Stosownie zaś do treści art. 502§1 k.p.c. termin do wniesienia sprzeciwu jest dwutygodniowy i liczy się do dnia doręczenia pozwanemu nakazu zapłaty ze stosownym pouczeniem.
W niniejszej sprawie, czego nie kwestionował nawet sam skarżący, bezsporne było, że nakaz zapłaty został pozwanemu skutecznie i prawidłowo doręczony w dniu 24.09.2012r. Nie budziło wobec tego wątpliwości, że termin do złożenia sprzeciwu upływał w dniu 8.10.2012r., a zatem nadany w dniu 9.10.2012r. w placówce pocztowej przez powoda sprzeciw złożony został z przekroczeniem ustawowego terminu i podlegał odrzuceniu. Nie mogły odnieść na obecnym etapie i w niniejszym postępowaniu sugestie skarżącego (nie przybrały one formy zarzutów) o błędnym poinformowaniu go przez domownika o dacie odebrania przesyłki.
Bezsporne było, że korespondencja do pozwanego (zawierająca nakaz zapłaty i pouczenie o prawie do wniesienia sprzeciwu) została skierowana na właściwy adres, a jej odebranie przez dorosłego domownika (za takiego uznać należy synową pozwanego), w świetle art. 138§1 k.p.c. stanowiło prawidłowe doręczenie, od którego skutecznie rozpoczął bieg terminu do wniesienia sprzeciwu. W konsekwencji sprzeciw pozwanego jako spóźniony podlegał odrzuceniu, a jego zażalenie Sąd Apelacyjny jako bezzasadne oddalił po myśli art. 385 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c. bp