Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal challenge. The appeal failed to cite specific legal provisions and lacked proof of damage. Consequently, the Supreme Court rejected the appeal under the Civil Procedure Code. The court ruled that the appeal was inadmissible due to missing statutory elements. The decision emphasizes strict adherence to procedural requirements for challenging final judgments. The court found the appeal insufficiently substantiated under the relevant articles. The judgment upholds the lower court's original ruling on property rights. The appeal was rejected because it did not meet statutory criteria. The court determined the appeal was procedurally flawed and inadmissible. The decision clarifies the mandatory requirements for filing a legal challenge.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' complaint for non-compliance with the Civil Procedure Code. The appellants argued for a violation of property rights but failed to cite the specific legal provision required by law. The court found the complaint lacked the necessary elements, including a citation of the violated law and proof of damage. Consequently, the Supreme Court rejected the appeal as inadmissible under the relevant statutory provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. The complaint for non-compliance with the law must cite the specific provision violated, demonstrate the damage caused, and show exceptional circumstances; failure to meet these requirements renders the complaint inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 4/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt I C …/05, w sprawie z powództwa J. B. i T. B. przeciwko B. D. i S. D. o zaniechanie naruszeń prawa własności i odszkodowanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2007 r., odrzuca skargę; zasądza od J. B. i T. B. na rzecz B. D. i S. D. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie 2 Powodowie T. i J. B. wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt I C …/05, w części dotyczącej roszczeń z tytułu ochrony własności. Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Skarga wniesiona przez powodów warunku tego nie spełnia. Zawiera ona przytoczenie podstawy skargi i jej uzasadnienie, ale jest to samodzielny element skargi (art. 4245 § 1 pkt. 2 k.p.c.), odrębny od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Przepis prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne może być tym samym przepisem, którego naruszenie stanowi podstawę skargi, ale tak być nie musi. Ponadto skarga wniesiona przez powodów nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., według którego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wreszcie skarga wniesiona przez powodów wniesiona została od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, a zatem wniesiona została przy zastosowaniu art. 4241 § 2 k.p.c., który to przepis został zresztą wprost w skardze powołany.
W tej sytuacji skarga – stosownie do art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. – powinna zawierać wykazanie, że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi. I tego elementu skarga wniesiona przez powodów nie zawiera. Wobec tego, że skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c., stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c. podlega ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w związku z art. 98 § 1 i 3 k.p.c.