Supreme Court dismisses appeal due to unpaid court fees for appeal against dismissal of cassation complaint.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's decision rejecting her cassation complaint due to non-payment of the required court fee. Although the appellant argued the appeal should be exempted because the contested decision merely addressed a preliminary issue regarding fee exemption, the court held that such a decision does not conclude the proceedings and thus does not require a separate fee. The court further rejected the claim of procedural invalidity, noting the judge did not participate in the contested ruling and the specific exemption conditions were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 149 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 38 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 3941 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c. – An appeal against a ruling dismissing a cassation complaint is subject to court fees, and a ruling on a preliminary issue regarding fee exemption does not exempt the subsequent appeal from payment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 99/06 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z wniosku L. G. przy uczestnictwie Z. G. i in. , o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 października 2006 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił wniosek wnioskodawczyni o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie jej od opłaty od skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjna.
Na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni złożył zażalenie, które Sąd Okręgowy w K. odrzucił – na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. – postanowieniem z dnia 6 października 2006 z powodu nieuiszczenia należnej opłaty (radca prawny zapłacił 40 zł opłaty). W zażaleniu na postanowienie z dnia 6 października 2006 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o uchylenie tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy trafnie uznał, że przysługujące wnioskodawczyni zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (art. 3941 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.) podlega opłacie przewidzianej w art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 149 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398; dalej – ustawa o koszach sądowych), tj. w wysokości piątej części opłaty. Zgodnie z art. 38 ustawy o kosztach sądowych cała opłata w sprawach o podział majątku wspólnego, mająca charakter opłaty stałej, wynosi 1000 zł, chyba że strony – co nie miało miejsca w sprawie – złożyły zgodny projekt podziału tego majątku (wówczas opłata wynosi 300 zł).
To oznacza, że należna opłata od wniesionego w sprawie zażalenia wynosiła 200 zł, a nie 40 zł. Sąd Okręgowy trafnie zatem uznał, że zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. z powodu nieuiszczenia należnej opłaty stałej. Tej oceny nie zmienia podniesiona w zażaleniu okoliczność, że „przedmiotem zażalenia (...) było w zasadzie oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie wnioskodawczyni od opłaty od skargi kasacyjnej”. Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające taki wniosek nie ma charakteru postanowienia kończącego postępowania w sprawie, ponieważ nie kończy postępowania w sprawie jako pewnej całości poddanej pod osąd, dotyczy natomiast jedynie określonej kwestii wpadkowej; postanowieniem kończącym 3 postępowanie w sprawie jest dopiero orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Na wspomniane postanowienie nie przysługuje zatem zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.). Nie oznacza to jednak, że sprawa w przedmiocie wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w ogóle nie podlega kontroli Sądu Najwyższego. Jest ona bowiem możliwa przy okazji rozpoznawania zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej, jeżeli skarżący zawarł w nim wniosek o rozpoznanie, na podstawie art. 380 k.p.c., kwestii dotyczących wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Jednakże warunkiem rozpoznania tej kwestii jest złożenie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej należycie opłaconego.
Chybiony jest także zarzut, że zażalenie – zgodnie z art. 99 ustawy o kosztach sądowych – nie podlegało opłacie jako oczywiście uzasadnione z powodu nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 w zw. z art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.). Przede wszystkim zarzut nieważności nie dotyczy postępowania, w którym zapadło zaskarżone postanowienie, ponieważ sędzia A. C. – K. nie brała udziału w wydaniu tego postanowienia. Poza tym w sprawie w ogóle nie zachodzi sytuacja przewidziana w hipotezie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. gdyż wymieniona sędzia nie brała udziału w wydaniu postanowienia o podziale majątku wspólnego przez sąd pierwszej instancji.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). db