Supreme Court dismisses appeal alleging facts and evidence evaluation violations under Civil Procedure Code. The court rejects claims regarding evidence admission and fact-finding procedures. The decision upholds the lower court's ruling on procedural grounds. The appeal is inadmissible due to the specific nature of the complaints. The court emphasizes the separation between fact-finding and legal assessment. The judgment clarifies the scope of permissible appeals in civil proceedings. The ruling reinforces the principle of free evaluation of evidence. The decision concludes that the appeal lacks legal basis. The court maintains the finality of the lower court's judgment. The appeal is dismissed without further review.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by G. R. and M. R. against a final ruling regarding asset division. The appellants alleged violations of substantive law and procedural rules, specifically concerning the court's admission of evidence and fact-finding process. The court rejected these claims because Article 4244 of the Civil Procedure Code prohibits appeals based on factual determinations or evidence evaluation. Consequently, the appeal was inadmissible as it targeted the core judicial functions of fact-finding and evidence assessment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4244 zd. 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Appeals for violation of law cannot be based on complaints regarding the establishment of facts or the evaluation of evidence, as such matters fall within the exclusive jurisdiction of the lower courts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 122/06 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2007 r., skargi G. R. i M. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 31 stycznia 2006 r., wydanego w sprawie z wniosku D. R. przy uczestnictwie G. R. i M. R. o podział majątku i dział spadku, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2006 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w S. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uczestnicy zarzucili naruszenie prawa materialnego – art. 74 § 2 k.c. w zw. z art. 246 k.p.c., art. 32 ust. 1 i 45 ust. 1 Konstytucji, naruszenie przepisów postępowania – art. 235 w zw. z art. 210 § 3 i 236, art. 233 § 1 i 328 § 2, art. 246, 232 k.p.c. i wnosili o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżących przepisy wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznali to zresztą skarżący wskazując m.in., że ich naruszenia upatrują w dopuszczeniu przez Sąd z urzędu dowodów niezawnioskowanych przez strony, „przez akceptację dokonania ustaleń faktycznych na podstawie dowodów zgromadzonych nie przez Sąd orzekający czy też na jego zlecenie bądź wezwanie, ale w innym postępowaniu, jak też akceptację braku wyjaśnień takiego toku postępowania przez sąd niższej instancji, z rażącym przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów". Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). jz