Supreme Court dismisses appeal for non-lawyer representation and failure to cite specific legal provisions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint against a final regional court judgment. The court ruled that the appeal was procedurally invalid because it was filed without mandatory legal representation by an attorney or lawyer, as required by law. Furthermore, the complaint failed to cite the specific legal provisions allegedly violated and did not substantiate a claim of damage. Consequently, the court dismissed the appeal based on these procedural and substantive deficiencies.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c. - Appeals to the Supreme Court require mandatory representation by an attorney or lawyer and must explicitly cite the specific legal provisions found to be inconsistent with the challenged judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 68/06 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa E. M. przeciwko B. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r., na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 19 grudnia 2005 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez B. W. - w sprawie o nadanie tytułowi skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 19 grudnia 2005 r. (sygn. akt VIII C …/03) - podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:
Przepis art. 871 § 1 k.p.c. przewiduje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Wymóg ten obowiązuje w każdym postępowaniu przed tym Sądem, w tym również w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem. Wobec tego, że przedmiotowa skarga zastała sporządzona bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, już z tego względu podlegała odrzuceniu. Ponadto skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. (brak wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne), a także wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Samo twierdzenie, że wskutek wydanego orzeczenia skarżąca zapłaciła zasądzone kwoty oraz poniosła wydatki związane z korzystaniem z pomocy prawnej nie stanowi uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody.
Należało więc orzec, jak w sentencji (art. 424 § 1 k.p.c.). db