Legislator Case Law & Legislation
I CZ 130/06 AI generated

Appeal dismissed because a court-exempt party failed to pay the fixed basic fee required for filing the appeal.

Case Number I CZ 130/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject the appeal due to non-payment of the basic fee. Although the plaintiff was exempt from court costs, the court ruled that filing an appeal still requires payment of a fixed basic fee under specific procedural rules. Consequently, the appeal was rejected because the fee was not paid, as the exemption from general costs does not cover this mandatory filing fee.

Legislator headnote

AI generated

art. 1302 § 3 k.p.c.; art. 10 ust. 2 u.k.s.c.; art. 871 § 1 k.p.c.: A party exempted from court costs remains liable for the fixed basic fee required to file an appeal, and failure to pay this fee results in the rejection of the appeal.

Keywords

AI generated
court cost exemption basic appeal fee procedural filing requirement fixed fee payment appeal rejection grounds

Cited Legislation

AI generated
art. 1302 § 3 k.p.c.
na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r., a to z tej przyczyny, że radca prawny reprezentujący powódkę zwolnioną od kosztów sądowych nie uiścił opłaty podstawowej (art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 10 ust. 2 u.k.s.c.
Strona zwolniona przez sąd w toku postępowania w całości od kosztów sądowych, jak to miało miejsce w sprawie, pozostaje tym samym zwolniona od opłat od zażalenia i jest jedynie zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej, zgodnie z wymogiem art. 100 ust.
art. 871 § 1 k.p.c.
W związku z przymusem adwokacko – radcowskim, wynikającym z art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza wyjątkami (art.
art. 871 § 2 k.p.c.
W związku z przymusem adwokacko – radcowskim, wynikającym z art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza wyjątkami (art.
art. 871 § 3 k.p.c.
W związku z przymusem adwokacko – radcowskim, wynikającym z art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza wyjątkami (art.
art. 12 u.k.s.c.
Opłata podstawowa nie jest opłatą stałą w rozumieniu art. 12 u.k.s.c., stanowi jednak, w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa, opłatę w wysokości stałej, bo zawsze wynosi 30 zł.
art. 1302 § 3 k.p.c
na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r., a to z tej przyczyny, że radca prawny reprezentujący powódkę zwolnioną od kosztów sądowych nie uiścił opłaty podstawowej (art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
W związku z przymusem adwokacko – radcowskim, wynikającym z art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza wyjątkami (art.
art. 1302 k.p.c
871 § 2, 3 k.p.c.), przez adwokata lub radcę prawnego, a więc osoby, których czynności związane z uiszczaniem opłat poddane są szczególnym rygorom określonym w art. 1302 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 130/06 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa T. D. przeciwko Miastu W. i in. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 września 2006 r., oddala zażalenie; nie obciąża powódki kosztami postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki T. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r., a to z tej przyczyny, że radca prawny reprezentujący powódkę zwolnioną od kosztów sądowych nie uiścił opłaty podstawowej (art. 1302 § 3 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Strona zwolniona przez sąd w toku postępowania w całości od kosztów sądowych, jak to miało miejsce w sprawie, pozostaje tym samym zwolniona od opłat od zażalenia i jest jedynie zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej, zgodnie z wymogiem art. 100 ust. 2 u.k.s.c. W związku z przymusem adwokacko – radcowskim, wynikającym z art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza wyjątkami (art. 871 § 2, 3 k.p.c.), przez adwokata lub radcę prawnego, a więc osoby, których czynności związane z uiszczaniem opłat poddane są szczególnym rygorom określonym w art. 1302 k.p.c. Opłata podstawowa nie jest opłatą stałą w rozumieniu art. 12 u.k.s.c., stanowi jednak, w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa, opłatę w wysokości stałej, bo zawsze wynosi 30 zł. (por. w szczególności uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21.11.2006 r., sygn. akt III CZP 109/06. dotąd. niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 11.07.2006 r., sygn. akt I CSK 146/06, niepubl., 26.07.2006 r. sygn. akt IV CZ 59/06, niepubl., 28.08.2006 r., sygn. akt IV CSK 166/06, niepubl., 20.09.2006 r., sygn. akt I CSK 230/06, niepubl., 5.10.2006r., sygn. akt IV CZ 75/06, niepubl., 17. 10.2006 r. sygn. akt V CSK 325/06, niepubl.), 20.10.2006 r.

IV CZ 77/06niepubl.). Wniesienie zażalenia przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych jest zatem wniesieniem środka zaskarżenia podlegającego opłacie w wysokości stałej w rozumieniu art.1302 § 3 k.p.c. Opłatę tę należy uiścić przy wniesieniu zażalenia (art. 10 u.k.s.c.), pod takim rygorem, że – w razie nieopłacenia – zażalenie podlega odrzuceniu, jak to miało miejsce w sprawie. Z omówionych przyczyn zażalenie zostało oddalone.