Legislator Case Law & Legislation
I ACz 520/12 AI generated

Court partially allows fee waiver for defendant based on reduced income and family needs.

Case Number I ACz 520/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially granted the defendant's appeal to waive court fees, modifying the lower court's total dismissal. While the defendant previously failed to prove inability to pay due to assets and debts, the appellate court recognized his current reliance on agricultural pensions and lack of business income. Consequently, the court ordered a fee waiver exceeding 1,000 PLN to prevent financial hardship for the defendant and his wife.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 101 u.k.s.c.: The court must assess fee waiver eligibility based on current financial capacity and family needs, not past assets, granting partial relief when full payment would cause undue hardship.

Keywords

AI generated
court fees waiver financial hardship assessment agricultural pensions partial fee relief civil procedure costs family maintenance needs asset evaluation

Cited Legislation

AI generated
art. 102 ust. 1 u.k.s.c.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił w całości wniosek pozwanego o zwolnienie go od opłaty sądowej od zarzutów na podstawie art. 102 ust.
art. 101 u.k.s.c.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, takie rozstrzygnięcie jest adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej i rodzinnej pozwanego i uwzględnia wszystkie przesłanki, o których mowa jest w art. 101 u.k.s.c.
art. 386 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł, jak sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c., natomiast w pozostałej części wniosek i zażalenie oddalił w myśl art.
art. 385 k.p.c.
397 § 2 k.p.c., natomiast w pozostałej części wniosek i zażalenie oddalił w myśl art. 385 k.p.c. w zw.
art. 386 § 1 k.p.c
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł, jak sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., natomiast w pozostałej części wniosek i zażalenie oddalił w myśl art.
art. 385 k.p.c
397 § 2 k.p.c., natomiast w pozostałej części wniosek i zażalenie oddalił w myśl art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 520/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: SSA Anna Gawełko po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Banku (...) S.A. w W. Oddział w R. przeciwko S. C. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 11 czerwca 2012r., sygn. akt I Nc 18/12 p o s t a n a w i a: I. z m i e n i ć zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić pozwanego od opłaty sądowej od zarzutów w kwocie ponad 1000 zł ( tysiąc złotych). II. oddalić wniosek i zażalenie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił w całości wniosek pozwanego o zwolnienie go od opłaty sądowej od zarzutów na podstawie art. 102 ust. 1 u.k.s.c. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, iż po przeanalizowaniu przedłożonego przez pozwanego oświadczenia oraz innych dokumentów zalegających w aktach sprawy, doszedł do przekonania, iż pozwanego nie można uznać za osobę ubogą, wymagającą pomocy ze strony Skarbu Państwa w zakresie uiszczenia w całości, bądź w części opłaty od zarzutów. Pozwany od 2004r. prowadził działalność gospodarczą, posiadał zdolność kredytową, jest właścicielem towaru o wartości 168.000 zł, objętego zastawem bankowym, w stosunku do którego Bank wyraził zgodę na sprzedaż przez pozwanego przejętych rzeczy.

Ponadto od 2011r. otrzymywał także dopłaty obszarowe z tytułu programów pomocniczych. Jest również właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 3,38 ha i lasu o pow. 0,52 ha. W ocenie Sądu, skoro pozwany nie regulował swoich wymagalnych zobowiązań, to powinien był liczyć się z koniecznością poniesienia ewentualnych kosztów sądowych i zabezpieczyć je dokonując stosowanych oszczędności z dopłat obszarowych, bądź dokonując sprzedaży przejętych towarów. Jest on zatem w stanie ponieść opłatę sądową od zarzutów w wysokości 4.115 zł bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł pozwany domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zwolnienia go w całości, bądź w części ponad kwotę 100 zł z opłaty sądowej od zarzutów. Skarżący podniósł, iż razem z żoną jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej, utrzymują się z rent rolniczych. Ponoszą wydatki na zakup lekarstw i na opłaty. W lutym 2011r. pozwany zlikwidował firmę. Z uwagi na wydaną przez Bank zgodę na sprzedaż zastawionych towarów dopiero w marcu 2011r. nie był w stanie ich sprzedać wcześniej i tym samym spłacić dług.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :

Zażalenie pozwanego zasługuje na częściowe uwzględnienie. W myśl art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zwolnienia od kosztów sądowych może się domagać osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceny przesłanek zastosowania art. 102 w/w ustawy nie można dokonywać w oderwaniu od celu tego przepisu. Ma on, w interesie społecznym, umożliwić ubogiej stronie obronę jej słusznych praw i stanowi w istocie formę pomocy socjalnej udzielanej przez Skarb Państwa.

W przedmiotowej sprawie na pozwanym spoczywa obowiązek uiszczenia opłaty sądowej od zarzutów w wysokości 4.115 zł. Należy podzielić pogląd Sądu Okręgowego, że strona która nie płaci swoich wymagalnych zobowiązań powinna liczyć się z możliwością sądowego dochodzenia tych roszczeń przez wierzyciela, a tym samym powinna poczynić oszczędności by finansowo przygotować się do ewentualnego procesu. Biorąc powyższe pod uwagę, pozwany powinien niewątpliwie ponieść opłatę od zarzutów, lecz nie w pełnej wysokości. Z przedłożonego przez pozwanego oświadczenia oraz z dokumentów zawartych w aktach sprawy wynikało, iż pozwany nie prowadzi już działalności gospodarczej, we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z niepracującą żoną.

Razem z żoną utrzymują się z rent rolniczych (odpowiednio : 585,40 zł netto – żona, 808,40 zł netto pozwany). Jest także właścicielem nieruchomości rolnej i lasu. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu Apelacyjnego, zasadnym jest zwolnienie pozwanego od opłaty sądowej od zarzutów w kwocie ponad 1000 zł, która nie spowoduje uszczerbku dla utrzymania koniecznego jego i żony. W ocenie Sądu Apelacyjnego, takie rozstrzygnięcie jest adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej i rodzinnej pozwanego i uwzględnia wszystkie przesłanki, o których mowa jest w art. 101 u.k.s.c.

W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł, jak sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., natomiast w pozostałej części wniosek i zażalenie oddalił w myśl art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (pkt. II sentencji).