Court allows prosecutor's appeal to add Art. 69§4 k.k. as legal basis for suspended sentence due to hooliganism.

Sygn. akt VIII Ka 1089/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia SO Krzysztof Kamiński Protokolant: Aneta Chardziejko w obecności prokuratora Małgorzaty Zińczuk, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. sprawy M. Ś. oskarżonego o czyn z art. 224§2 k.k. w zb. z art. 226§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 22 października 2012 r. (sygn. akt XV K 1084/12): I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że za podstawę orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności (pkt. II części dyspozytywnej) przyjmuje art. 69§1, 2 i 4 k.k. i art. 70§1 pkt 1 k.k. II. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE

M. Ś. został oskarżony o to, że w dniu 10 maja 2012 roku w B. na ul. (...) stosując przemoc w postaci szarpania za mundur, odpychania oraz łapania za ręce zmuszał funkcjonariuszy Policji pełniących obowiązku służbowe – starszego sierżanta M. Ż. i starszego sierżanta M. S. do zaniechania prawnej czynności służbowej legitymowania i doprowadzenia do radiowozu, a także używał wobec nich słów powszechnie uważanych za obelżywe, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, oraz ogólnie przyjętych zasad i norm społecznych tj. o czyn z art. 224§2 k.k. w zb. z art. 226§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 22 października 2012 r . w sprawie o sygn. akt XV K 1084/12 oskarżonego M.

Ś. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocy art. 224§2 k.k. w zb. z art. 226§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. skazał go a na mocy art. 224§2 k.k. w zw. z art. 224§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. Na mocy art. 69§1 i 2 k.k., art. 70§1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. Na mocy art. 57a§2 k.k. orzekł od oskarżonego M.

Ś. na rzecz Funduszu pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej tytułem nawiązki kwotę 200 (dwieście) złotych. Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty oraz obciążył go pozostałymi kosztami postępowania w kwocie 313,60 złotych. Powyższy wyrok, na zasadzie art. 425§1 i 2 k.p.k. oraz art. 444 k.p.k. w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść M. Ś. zaskarżył prokurator. Na podstawie art. 427§1 i 2 k.p.k., art. 438 pkt 1 kpk i art. 437§1 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa karnego materialnego w postaci art. 69§4 k.k. poprzez nie wskazanie go jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego któremu przypisano popełnienie czynu z art. 224§2 k.k. w zb. z art. 226§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k., czyli występku chuligańskiego, a zgodnie z art. 69§4 k.k., warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy występku chuligańskiego może zaistnieć w szczególnie uzasadnionych wypadkach, Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności za czyn popełniony z pobudek chuligańskich art. 69§1, 2 i 4 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z dyspozycji art. 69§4 k.k., wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego M. Ś. (sprawcy czynu o charakterze chuligańskim) oznacza, że Sąd I instancji potraktował jego przestępcze zachowanie w kategoriach „szczególnie uzasadnionego wypadku”. W tej sytuacji podstawa prawna rozstrzygnięcia, o którym mowa w pkt. II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, winna uwzględniać wskazany wyżej przepis. Dlatego należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku. Na mocy art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. ze względów słusznościowych (postępowanie odwoławcze było wynikiem uchybienia formalnoprawnego ze strony Sądu I instancji) zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.