Legislator Case Law & Legislation
II CSK 105/06 AI generated

Supreme Court rules co-owners' request for housing cooperative division is barred by strict material statute of limitations.

Case Number II CSK 105/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court ruling that declared the housing cooperative's right to approve a division expired. The cooperative had failed to convene a general meeting within three months of members' formal requests, despite a criminal investigation into signature forgery being dropped. The court held that Article 108a of the Housing Cooperative Law establishes a strict material statute of limitations, not a limitation period, to ensure the stability of the cooperative's legal structure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 108a § 5 Prawo spółdzielcze; Art. 5 k.c.: The deadline for a housing cooperative's general meeting to consider a member's request for division is a strict material statute of limitations, whose expiration extinguishes the right to decide, overriding general principles of good faith.

Keywords

AI generated
housing cooperative law division of cooperative strict statute of limitations material preclusion general meeting powers extinguishment of rights good faith clause

Cited Legislation

AI generated
Art. 108a § 5 of the Housing Cooperative Law
Wyrok z dnia 4 października 2006 r., II CSK 105/06 Przewidziany w art. 108a § 5 ustawy z dnia 16 września 1982 r.
Art. 42 § 2 of the Housing Cooperative Law
108a § 1, oraz art. 42 § 2 Pr.spółdz.
Art. 5 of the Civil Code
za niezgodną z prawem, a także art. 5 k.c.
Art. 398 § 1 of the Code of Civil Procedure
Skarga kasacyjna, niemająca uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu (art. 39814 k.p.c.
art. 5 k.c
za niezgodną z prawem, a także art. 5 k.c.
art. 39814 k.p.c
Skarga kasacyjna, niemająca uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu (art. 39814 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Wyrok z dnia 4 października 2006 r., II CSK 105/06 Przewidziany w art. 108a § 5 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) termin do rozpatrzenia przez walne zgromadzenie zgłoszonego przez członków spółdzielni żądania o podziale spółdzielni jest terminem zawitym prawa materialnego. Sędzia SN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) Sędzia SN Dariusz Zawistowski Sędzia SN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Romana J. przeciwko Młodzieżowej Spółdzielni Mieszkaniowej "E. " w P. o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2006 r. skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2005 r. oddalił skargę kasacyjną.

Uzasadnienie (...) W dniu 28 stycznia 2002 r. grupa członków pozwanej Spółdzielni – w zasobach mieszkaniowych w obrębie ul. C. w P. – podjęła uchwałę w sprawie wystąpienia do zarządu z wnioskiem o zwołanie walnego zgromadzenia w celu podjęcia uchwały o podziale spółdzielni. Grupa tych członków w dniu 18 lutego 2002 r. przedłożyła zarządowi uchwałę wraz z żądaniem udostępnienia dokumentów wymaganych do dokonania podziału, w tym zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółdzielni i planu podziału jej składników majątkowych.

Zgodnie z tym żądaniem, w porządku obrad zebrania przedstawicieli pozwanej Spółdzielni zwołanego na dzień 18 maja 2002 r. zamieszczono rozpoznanie wniosku o podział Spółdzielni, jednakże w związku z zakwestionowaniem przez zarząd pozwanej trzech spośród 61 podpisów złożonych pod uchwałą z żądaniem podziału nie doszło w dniu 18 maja 2002 r. do merytorycznego rozpatrzenia zgłoszonego żądania podziału Spółdzielni. Zarząd zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sfałszowania podpisów, ale postępowanie karne zostało umorzone.

W dniu 23 lipca 2002 r. pozwanej Spółdzielni został doręczony odpis postanowienia o umorzeniu dochodzenia. Pomimo wyjaśnienia kwestii prawidłowości podjęcia uchwały o podziale spółdzielni pozwana nie zwołała walnego zgromadzenia w celu rozpoznania żądania podziału, w związku z czym część członków spółdzielni domagająca się podziału wystąpiła do Sądu z żądaniem wydania orzeczenia zastępującego uchwałę o podziale, było przedmiotem rozpoznania przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt (...). W toku postępowania o wydanie orzeczenia zastępującego uchwałę pozwana rozpatrzyła żądanie podziału i uchwałą z dnia 12 października 2004 r. nie wyraziła zgody na podział Spółdzielni.

Sąd pierwszej instancji uznał, że na podstawie art. 108a § 1-5 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm. – dalej: "Pr.spółdz.") walne zgromadzenie spółdzielni ma obowiązek wypowiedzieć się w przedmiocie podziału w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia żądania. Sąd Okręgowy przyjął, że termin ten ma charakter terminu zawitego i po jego upływie terminu walne zgromadzenie (zebranie przedstawicieli) traci prawo do merytorycznego ustosunkowania się do żądania podziału, gdyż uprawnienie do podjęcia uchwały w przedmiocie podziału wygasa.

W takiej sytuacji członkowie, którzy wystąpili z żądaniem podziału, mogą wnieść pozew o wydanie orzeczenia zastępującego uchwałę o podziale. Przyjmując, że żądanie podziału zostało złożone w dniu 23 lipca 2002 r., Sąd Okręgowy uznał, iż uprawnienie walnego zgromadzenia (zebrania przedstawicieli) do podjęcia uchwały wygasło z dniem 23 października 2002 r. i dlatego uchwałę podjętą w dniu 12 październiku 2004 r. uchylił jako sprzeczną z ustawą. (...) Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej Spółdzielni, podzielając pogląd, że termin określony w art. 108a § 5 Pr.spółdz. jest pozasądowym terminem prekluzyjnym, a jego upływ powoduje wygaśnięcie uprawnienia pozwanej Spółdzielni w przedmiocie podziału. (...) Skargę kasacyjną wniosła pozwana Młodzieżowa Spółdzielnia Mieszkaniowa „E.”, zarzucając naruszenie art. 108a § 5 Pr.spółdz. przez przyjęcie, że zebranie przedstawicieli członków pozwanej utraciło w dniu 23 października 2002 r. prawo do podejmowania uchwały w przedmiocie wniosku grupy członków zgłoszonego w trybie art. 108a § 1, oraz art. 42 § 2 Pr.spółdz. przez uznanie uchwały zebrania przedstawicieli z dnia 12 października 2004 r. za niezgodną z prawem, a także art. 5 k.c. przez nieuwzględnienie prawa pozwanej do podjęcia uchwały w przedmiocie podziału Spółdzielni po upływie terminu określonego przepisem art. 108a ust. 5 Pr.spółdz.

Wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 lutego 2005 r. oraz przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie orzeczeń Sądów obu instancji i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 108a § 5 Pr.spółdz. stanowi, że § 4 stosuje się odpowiednio w razie nierozpatrzenia przez walne zgromadzenie zgłoszonego przez członków żądania w terminie trzech miesięcy od dnia jego doręczenia. W myśl tego paragrafu, jeżeli walne zgromadzenie podejmie uchwałę odmawiającą podziału spółdzielni albo uchwałę o podziale naruszającą istotne interesy członków występujących z żądaniem podziału, członkowie, którzy wystąpili z takim żądaniem, mogą w terminie sześciu tygodni od dnia odbycia walnego zgromadzenia wystąpić do sądu o wydanie orzeczenia zastępującego uchwałę o podziale.

Podzielając wskazane przez Sąd Apelacyjny cechy instytucji prekluzji, w tym podstawową cechę jaką jest rygoryzm, należy podkreślić, że występująca różnorodność unormowania instytucji prekluzji w sposób zasadniczy różni się od unormowania przedawnienia. Instytucja przedawnienia została uregulowana w sposób generalny i jednolity dla wszystkich terminów tego typu dawności, natomiast ogólne unormowanie prekluzji nie istnieje. (...) Prekluzja normowana jest tylko przez te przepisy, które przewidują jej terminy, a więc w większości wypadków w sposób fragmentaryczny.

Istotnym elementem tej regulacji jest – poza samym określeniem terminu – wskazanie początku jego biegu. Elementy te zawiera regulacja zawarta w art. 108a Pr.spółdz. W razie spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 108a § 1 na zarządzie spółdzielni spoczywa obowiązek niezwłocznego przygotowania dokumentów niezbędnych do podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały o podziale, udostępnienia ich członkom żądającym podziału oraz zwołania walnego zgromadzenia w terminie nie przekraczającym trzech miesięcy od dnia doręczenia żądania, którego strony nie mogą skracać lub przedłużać.

Ograniczenia te dotyczą prekluzji pozasądowej, a odmienne twierdzenia pozwanej Spółdzielni nie uwzględniają celu omawianego przepisu i terminu. Sąd Apelacyjny trafnie przytoczył stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 kwietnia 2005 r. K 42/02 (OTK-A Zb.Urz. 2005, nr 4, poz. 38), stwierdzające, że art. 108a § 5 Pr.spółdz. miał na celu zapewnienie skutecznych instrumentów prawnych umożliwiających odrodzenie się autentycznej spółdzielczości mieszkaniowej w Polsce, opartej na wolności zrzeszania się i możliwości kontrolowania organów spółdzielni.

Służył on realizacji konstytucyjnej wolności zrzeszania się, której elementem jest możliwość wystąpienia ze zrzeszenia. Względy społeczne skłoniły ustawodawcę do ograniczenia w czasie realizacji postanowień art. 108a § 5 Pr.spółdz. przez wykorzystanie instytucji prekluzji prawa materialnego, a nie przedawnienia. Terminy zawite prawa materialnego są z reguły krótsze niż terminy przedawnienia, a to ograniczenie określa się z reguły jako bardziej intensywne, gdyż niedopełnienie przez zobowiązany podmiot czynności wymaganych przez ustawę i w terminie przez ustawę przewidzianym powoduje w zasadzie wygaśnięcie prawa.

Podzielenie wywodów skargi kasacyjnej w odniesieniu do traktowania prekluzji niemal w taki sam sposób jak przedawnienia, prowadziłoby do wypaczenia instytucji prekluzji albo do podważenia celu ustawodawcy, który co do dochodzenia lub realizacji niektórych praw wprowadza ostre rygory czasowe. (...) W konsekwencji należy stwierdzić, że prawidłowy jest pogląd Sądu Apelacyjnego, iż przewidziany w art. 108a § 5 Pr.spółdz. termin do rozpatrzenia przez walne zgromadzenie zgłoszonego przez członków spółdzielni żądania podziału spółdzielni jest terminem zawitym prawa materialnego, a skoro uprawnienie pozwanej Spółdzielni do rozstrzygania w tym przedmiocie wygasło, to uchwała podjęta dnia 12 października 2004 r. jest niezgodna z prawem w rozumieniu art. 42 § 2 Pr.spółdz.

Ustawodawca wprowadza terminy zawite, gdy dąży do rygorystycznego ograniczenia w czasie realizacji określonych uprawnień. Odwoływanie się przez pozwaną Spółdzielnię do zasad współżycia społecznego, zmierzające do łagodzenia skutków terminu zawitego, w istocie zmierza do przeciwstawienia się prawodawcy i podważenia stabilności prawa. Klauzula generalna przewidziana w art. 5 k.c. nie może być rozumiana jako ogólne upoważnienie dla sądu orzekającego do dokonywania własnych ocen i modyfikowania w ten sposób praw oraz obowiązków przez uchylenie skutków prawnych prekluzji.

Byłby to zbieg równoznaczny z przyznaniem art. 5 k.c. charakteru nadrzędnego w stosunku do pozostałych przepisów prawa. Skarga kasacyjna, niemająca uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu (art. 39814 k.p.c. ).